Op het eiland Sumatra, Indonesië, in de bufferzone van een nationaal park, heeft een door vrouwen geleide boerengroep een oplossing bedacht om de ontmoetingen met olifanten te verminderen.
Ontbossing en de aantasting van oliepalmen hebben dat wel gedaan gestript Tesso Nilo National Park beslaat meer dan driekwart van zijn oerbos. Dit heeft het park gedwongen ongeveer 150 Sumatraanse olifanten (Elephas maximus sumatranus) in frequente, kostbare botsingen met lokale gemeenschappen, rapport Mongabay Indonesië-bijdrager Suryadi en Mongabay’s Yenni Kwok.
Om te voorkomen dat olifanten te dichtbij komen, nemen sommige dorpelingen elders in Indonesië hun toevlucht tot het uitzetten van gifaas of het plaatsen van elektrische hekken. In het dorp Lubuk Kembang Bunga in de bufferzone van Tesso Nilo heeft de Batang Nilo Women’s Forest Farmer Group, bekend als Perbani, echter een alternatief bepleit om hun gewassen te beschermen: dichte hekken gemaakt van citrusbomen, een natuurlijk afweermiddel voor olifanten.
“Voordat we de citrusbomen hadden, aten olifanten altijd onze oliepalmvruchten,” vertelde Ernita, een 33-jarige boer en lid van Perbani. “God zij geprezen, sinds we de citrusbomen hebben geplant, hebben de olifanten onze oliepalmvruchten niet meer gegeten.”
Om vreedzaam samenleven te bevorderen plant de groep elders olifantvriendelijke fruitbomen zoals jackfruit, zijn neef cempedak, en stinkbonen, in het Indonesisch bekend als petai.
Yuliantony, uitvoerend directeur van de Tesso Nilo National Park Foundation (YTNTN), de gemeenschapsorganisatie die het citrusinitiatief heeft voorgesteld, zei dat vrouwen vaak over het hoofd worden gezien bij natuurbehoudsinspanningen, hoewel ze vaak diepgaande kennis hebben van de lokale ecologie. “Daarom is het belangrijk om vrouwen te betrekken bij het behoud en beheer van natuurlijke hulpbronnen”, vertelde Yuliantony aan Mongabay Indonesië.
Een studie door onderzoekers van de Universiteit van Riau benadrukt hoe Perbani’s acties de lokale dynamiek hebben getransformeerd. “Perbani laat zien dat vrouwen geen ‘slachtoffers’ zijn van conflicten met olifanten die gered moeten worden, maar creatieve probleemoplossers,” vertelde hoofdauteur en socioloog Mita Rosaliza aan Mongabay.
Perbani ondersteunt zijn ruim dertig leden ook door middel van maandelijkse lessen over leiderschapsvaardigheden en een speciaal spaar- en leenprogramma, waardoor leden geld kunnen lenen om huisreparaties, schoolkosten voor kinderen en landbouwkosten te betalen.
Hun inspanningen leverden de groepsofficial op Wanawiyata Widyakarya status van het Indonesische ministerie van Bosbouw in 2024, een onderscheiding die wordt uitgereikt aan gemeenschapsorganisaties die met succes natuurbehouds- en bosbouwgerelateerde ondernemingen runnen en training geven aan inwoners.
Lees het volledige verhaal van Suryadi en Yenni Kwok hier.
Bannerafbeelding: Een vrouwelijke olifant en haar kalf in het Tesso Nilo National Park. Afbeelding door Rahmi Carolina/Mongabay Indonesië.
