Een nieuw rapport gepubliceerd door de in de VS gevestigde denktank Oakland Institute waarschuwt dat de haast naar kritieke mineralen enorme gevolgen heeft voor de wereld, vooral voor Afrikaanse landen.
De rapport, “RUSH: Mondiale strijd om mineralen voert oorlog tegen mens en planeet,” daagt het populaire uit verhaal dat een uitbreiding van mijnbouwactiviteiten noodzakelijk is voor de mondiale groene energietransitie.
“TDe intensivering van de delfstoffenwinning heeft over de hele wereld al verwoestende gevolgen gehad, waarbij land, middelen van bestaan en wateren zijn verwoest”, aldus het Oakland Institute. beleidsdirecteur Frederic Mousseau vertelde Mongabay in een e-mail. Hij voegde daar de verwachte uitbreiding van de mijnbouw aan toe om aan de mondiale vraag naar mineralen te voldoen zal deze verwoesting alleen maar in stand houden.
De verwachting is dat de mondiale vraag naar cruciale mineralen de komende twee tot drie decennia drastisch zal toenemen. Tussen 2000 en 2024steeg de nikkelproductie met 187%, de winning van zeldzame aardmetalen met 329% en de lithiumproductie met 1.602%. Volgens projecties Volgens het Internationaal Energieagentschap zal de vraag naar zes belangrijke mineralen – koper, grafiet, lithium, kobalt, zeldzame aardelementen en nikkel – de komende decennia verder omhoogschieten.
De IEA voorspelt dat de totale vraag naar mineralen uit schone energietechnologieën tegen 2040 op zijn minst zal verdubbelen.
Echter, de Oakland Instituut Uit het rapport blijkt dat momenteel de meeste van de geproduceerde cruciale mineralen in de industrie terechtkomen eengerelateerd aan de groene energietransitie. Zonne-energie, windenergie, batterijopslag, en elektriciteitsnetwerken voor duurzame energie vormen samen ongeveer een vijfde van de vraag defensie en ruimtevaartconventioneel transport, AI-datacenterS, en constructie rekening voor de rest.
In Afrika, de thuisbasis van 30% van de bekende minerale reserves in de wereld, is de inzet bijzonder hoog. Momenteel het continent’s lands mineraalproducerende landen verwerken minder dan 15% van hun minerale productie in eigen land. Het grootste deel van de verwerking met toegevoegde waarde vindt buiten het land plaats, hoewel sommige regeringen meer lokale verwerking en industrialisatie nastreven.
Een van de vragen die het rapport oproept is echter of er sprake is van een toename van de controle over mijnbouw en verwerking zal feitelijk leiden tot meer waardecreatie voor lokale gemeenschappen en tot werkgelegenheid op het terrein.
“WEr zal sprake zijn van billijkheid als de winning plaatsvindt tegen de wil in van de mensen die op het verwoeste land wonen, het drinkwater verontreinigd hebben en giftige lucht inademen”, aldus Mousseau. vroeg.
Hij wees naar Zambia en de Democratische Republiek Congo als twee landen die de risico’s illustreren van het intensiveren van de winning op het continent.
In Zambia verbruiken kopermijnen meer dan de helft van het land‘s elektriciteit, terwijl slechts 43% van de huishoudens is aangesloten op het nationale elektriciteitsnet. Volgens het rapport verbruiken mijnbouwactiviteiten in de DRC meer dan 60% van de opgewekte elektriciteit, terwijl minder dan een vijfde van de bevolking toegang heeft tot elektriciteit.
“THet plan is om de koper- en kobaltmijnbouw massaal uit te breiden in landen waar tientallen jaren van winning zich hebben vertaald in landroof, massale vervuiling van waterwegen en vernietiging van levensonderhoud”, aldus Mousseau. gezegd.
Bannerafbeelding: De prijs die voor kobalt wordt betaald, is de belangrijkste bepalende factor voor het inkomen en levensonderhoud van ambachtelijke mijnwerkers. Afbeelding door Afrewatch 2020/Het Internationaal Instituut voor Milieu en Ontwikkeling via Flickr (CC BY-NC-ND 2.0.)
