Plastic afval is gevonden op de meest afgelegen plekken, waaronder nu ook een diepzeekloof voor de kust van Argentinië, zo blijkt uit een recent onderzoek.
“Het allereerste item dat werd opgemerkt, was een plastic zak die verstrikt was geraakt op de zeebodem”, zegt Diego Urteaga, co-auteur van het onderzoek en marien bioloog bij het Argentijnse Bernardino Rivadavia Museum voor Natuurwetenschappen, per e-mail aan Mongabay. “Het was opvallend om iets te zien dat zo duidelijk verband houdt met menselijke activiteit, liggend op de zeebodem op meer dan 1000 meter diepte.”
Urteaga en zijn collega’s gebruikten een op afstand bediend voertuig (ROV), uitgerust met high-definition camera’s, om de Mar Del Plata Submarine Canyon in de zuidwestelijke Atlantische Oceaan te onderzoeken. De V-vormige kloof ligt ongeveer 250 kilometer (155 mijl) voor de kust van Argentinië.
Het onderzoek was oorspronkelijk bedoeld om de biodiversiteit en habitats van de kloof te documenteren, maar “het zwerfvuil werd onmogelijk te negeren”, zei Urteaga.
Tijdens 17 duiken observeerde het team 29 stukjes zwerfvuil – voornamelijk plastic, wat rubber, inclusief een geïsoleerde plastic zakdoekverpakking op een diepte van 3.814 m (12.513 ft).
“Ik was vooral verrast door de verscheidenheid aan voorwerpen die we vonden,” zei Urteaga. “Ze omvatten vistuig, plastic zakken en wikkels, een plastic beker en zelfs een rubberen laars.”
Het nest bestond niet op zichzelf. Onderzoekers observeerden mariene organismen die eraan vastzaten, waaronder een zeester aan een plastic zak en een vistouw gekoloniseerd door organismen, zei Urteaga. “Deze waarnemingen zijn interessant omdat ze laten zien dat zwerfvuil niet zomaar verdwijnt nadat het de diepzee heeft bereikt: het kan daar blijven en onderdeel worden van de fysieke omgeving die door benthische organismen wordt ervaren,” zei hij.
Urteaga voegde eraan toe dat het nog steeds onduidelijk is of de interacties tussen de organismen en het zwerfvuil “neutraal, schadelijk of soms gunstig” zijn.
Volgens sommige schattingen komt ongeveer 80% van het zwerfvuil op zee van land en via rivieren naar zee. De onderzoekers vermoeden echter dat het grootste deel van het zwerfvuil in de Mar Del Plata Submarine Canyon afkomstig is van offshore-activiteiten, waaronder de visserij. Dit komt omdat de kloof ver van de Argentijnse kust ligt en het zwerfvuil wordt gedomineerd door plastic en visserijgerelateerde materialen zoals touwen en lijnen.
“(D)e algehele samenstelling levert bewijs voor een substantiële bijdrage van activiteiten op zee,” zei Urteaga. “In het geval van visserijgerelateerd afval kan het voorkomen van verlies van vistuig en het verbeteren van de terugwinning en verwijdering van beschadigd of ongewenst vistuig van bijzonder belang zijn.”
De studie toont aan dat menselijke activiteit zelfs afgelegen en zeer diepe ecosystemen raakt, voegde Urteaga eraan toe.
“Het meest verontrustende was het contrast tussen de buitengewone natuurlijke omgeving die we aan het verkennen waren en de zeer bekende objecten die we plotseling tegenkwamen,” zei hij. “We keken naar dieren en habitats die maar heel weinig mensen ooit in hun natuurlijke omgeving hebben gezien, en dan verscheen er midden in het tafereel een stuk door de mens gemaakt puin.”
Bannerafbeelding: Voorbeelden van diepzeezwerfvuil gevonden in de Mar del Plata Submarine Canyon. (A) Middelgrote plastic verpakking. (B) Rubberen laars. (C) Voedselverpakking. (D) Snackverpakking. (E) Papieren zakdoekje. (F) Met sediment gevulde plastic zak. Afbeelding met dank aan Teso et al. (2026) (CC-BY 4.0).
