Indonesië is de thuisbasis van enkele van ’s werelds rijkste biodiversiteit, van primaten tot amfibieën, maar veel van deze soorten staan onder toenemende druk door habitatverlies en ontbossing. De handel in wilde dieren, skins en benen van kikkers blijft risico’s vormen, zowel voor behoud als voor dierenwelzijn. Tegelijkertijd breiden de landbouwindustrieën in Indonesië zich snel uit, waardoor samenwerking op het welzijn van dieren nog belangrijker is.
Hoewel de huidige EU -import van dierlijke producten uit Indonesië bescheiden blijft (met import meestal beperkt tot kikkerbenen, tonijn en octopus), kunnen handelsstromen in de toekomst toenemen. Om toekomstbestendig te zijn, Elke liberalisering van dierlijke producten had expliciet gekoppeld aan EU-equivalente normen voor dierenwelzijn.
De CEPA omvat verplichtingen aan de Overeenkomst van Parijs en stelt samenwerkingskaders op over milieu- en klimaatgerelateerde kwesties. Deze bepalingen voor handel en duurzame ontwikkeling blijven echter zwak: ze vertrouwen grotendeels op dialoog en samenwerking, zonder bindende verplichtingen. Dit creëert risico’s voor bossen en biodiversiteit in Indonesië, en daarom voor wilde dieren die van hen afhankelijk zijn, als politieke wil en middelen ontbreken. Hetzelfde geldt voor dierenwelzijn: alleen samenwerkingsbepalingen zullen niet leiden tot zinvolle verandering, tenzij beide partners prioriteit geven aan en ze hebben. De EU en Indonesië moeten volledig gebruik maken van de samenwerkingsmechanismen van de deal om bossen en biodiversiteit te beschermen en dit uit te breiden tot dierenwelzijn.
De voortdurende herziening van de EU van zijn wetgeving inzake dierenwelzijn, waaronder een handelsdimensie, presenteert kansen waarin de EU nauw kan samenwerken met Indonesië. De sectoren kippenvlees en eieren van Indonesië zijn bijvoorbeeld groot en groeien, en de meeste legkippen worden nog steeds in batterijkooien bewaard. De introductie van samenwerking bij het verbeteren van het welzijn van de kippen en het ondersteunen van overgangen naar Cage-Free zou een platform bieden voor het afstemmen van welzijnsnormen.
Handelsovereenkomsten zijn bedoeld en ze moeten de bescherming van dieren en mensen en het milieu ondersteunen. Zolang de EU geen gelijkwaardige normen voor dierenwelzijn oplegt aan de invoer, is het cruciaal voor de toekomst van een handelsovereenkomst door de voorwaarden van dierenwelzijn op te nemen bij het verlenen van preferentiële toegang tot dierlijke producten. Dit is niet gebeurd met Indonesië. We roepen de EU en Indonesië op om CEPA op zijn minst te gebruiken als springplank om samen te werken bij het beschermen van wilde dieren, het verbeteren van de normen voor dierenwelzijn en het bevorderen van duurzame voedselsystemen.
Stephanie Ghislain, hoofd van belangenbehartiging, Eurogroep voor dieren.
