De VS leasen de Amerikaans-Samoaanse zeebodem voor mijnbouw op een veiling die door de rechtbank als illegaal wordt beschouwd

De Amerikaanse regering heeft 12,7 miljoen hectare (31,5 miljoen acres) van de Amerikaans-Samoaanse zeebodem geveild, ondanks publieke tegenstand en een uitspraak van de federale rechtbank die de verkoop illegaal achtte. De verkoop markeert de eerste keer dat een land een veiling heeft afgerond van leaseovereenkomsten voor zeebodemmineralen die het recht verlenen om naar mineralen te exploreren.

De veiling, die plaatsvond op de ochtend van 19 november in Thousand Oaks, Californië, werd publiekelijk live gestreamd en bood twee enorme percelen van de Amerikaans-Samoaanse zeebodem: één beslaat ongeveer 15 miljoen hectare en de andere ongeveer 16 miljoen hectare. Mongabay was aanwezig bij de livestream.

Er kwamen slechts twee bieders opdagen: een Amerikaans bedrijf genaamd Wetstone US Ventures en het Noorse bedrijf Adiepte. Alleen Wetstone nam echter deel aan het biedproces. Tegen het einde van de veiling, die ongeveer 20 minuten duurde, had Wetstone beide huurcontracten veiliggesteld tegen de startprijs van $ 3 miljoen per stuk, wat overeenkomt met ongeveer 19 dollarcent per acre.

In 2024 heeft Amerikaans-Samoa, een Amerikaans grondgebied, een moratorium ingesteld op diepzeemijnbouw in wateren die zich tot 3 zeemijl uit de kustlijn uitstrekken. De Amerikaanse regering heeft jurisdictie over de rest van de exclusieve economische zone (EEZ), die zich tot 200 zeemijl uit de kust uitstrekt, waardoor zij in dit gebied minerale activiteiten op de zeebodem kan uitoefenen zonder goedkeuring van de Amerikaans-Samoaanse regering.

In een verklaring die op 16 november werd vrijgegeven, een paar dagen voordat de veiling plaatsvond, noemde Pulaali’i Nikolao Pula, de gouverneur van Amerikaans Samoa, de huurverkoop een “historisch moment” voor zijn land.

“Meer dan 3000 jaar lang hebben onze Polynesische voorouders de uitgestrekte Stille Oceaan verkend en bevaren”, zegt Pula. “Vandaag staan ​​we op de drempel van een nieuw tijdperk van verkenning, een tijdperk dat wetenschappelijke kennis zou kunnen ontsluiten, economische kansen zou kunnen creëren en de rol van Amerikaans-Samoa in de strategische toekomst van Amerika in de Stille Oceaan zou kunnen versterken.”

Critici zeggen dat alle mijnbouwactiviteiten in dit gebied schade zouden toebrengen aan het mariene milieu, met name aan de zee Rose Atoll Marine Nationaal Monument, een beschermd rif-ecosysteem van 34.964 vierkante kilometer (13.500 vierkante mijl), grenzend aan de pachtgebieden, dat een reeks bedreigde diersoorten ondersteunt, waaronder zeeschildpadden, haaien en walvisachtigen. Leden van de Amerikaans-Samoaanse gemeenschap en hun bondgenoten beweren ook dat diepzeemijnbouw voorbij zou gaan aan het culturele, voedselzekerheids- en economische belang van hun wateren.

De Marine Minerals Administration (MMA), een federaal agentschap binnen het Amerikaanse ministerie van Binnenlandse Zaken (DOI), zegt dat het op verantwoorde wijze diepzeemijnbouw in de Amerikaans-Samoaanse wateren zal voortzetten, en dat deze activiteit noodzakelijk is om mineralen veilig te stellen die cruciaal zijn voor de Amerikaanse nationale veiligheid. Voorstanders van de industrie beweren dat diepzeemineralen nodig zijn voor de productie van straaljagers, wapens en technologieën voor hernieuwbare energie.

De Amerikaanse drang om te beginnen met mijnbouw in de diepzee volgt op de vrijgave van de regering van de Amerikaanse president Donald Trump in april 2025 van een uitvoerend bevel waarin wordt opgeroepen tot een versnelde ontwikkeling van de industrie. Naast het nastreven van diepzeemijnbouw in federale wateren, willen de VS ook mijnen in internationale wateren, waaronder in de Clarion-Clipperton Zone in de Stille Oceaan en de Stille Zuidzee.

Vijfenveertig landen hebben opgeroepen tot een moratorium of een voorzorgspauze voor de industrie vanwege een aantal zorgen, waaronder de mogelijke vernietiging van het mariene milieu en een gebrek aan onderzoek naar de gevolgen van de jonge industrie. Diepzeemijnbouw is nog nergens ter wereld op commerciële schaal begonnen.

Polymetallische knobbeltjes op de zeebodem

Vlak voordat de veiling van de Amerikaans-Samoaanse zeebodem begon, zei MMA waarnemend directeur Michael Olsen dat de huurverkoop “een nieuwe stap was in het veiligstellen van de Amerikaanse zelfredzaamheid, terwijl we onze verantwoordelijkheid eren om te zorgen voor de wateren en hulpbronnen die we zullen doorgeven aan de volgende generatie.”

“Als we naar de komende 250 jaar van Amerika kijken, willen we dat toekomstige generaties een natie erven die hier thuis kan bouwen en innoveren, op de landen en in de wateren die we hebben beheerd,” zei Olsen.

Douglas Boren, die leiding geeft aan het Pacific-kantoor van de MMA, benadrukte vóór de veiling dat de huurovereenkomsten alleen voorlopige zeebodemonderzoeken en gegevensverzameling mogelijk zouden maken, en dat voor eventuele daaropvolgende tests of commerciële extractie verdere DOI-goedkeuring en milieubeoordeling nodig zouden zijn.

De huurverkoop ging door ondanks een uitspraak van een federale rechtbank in Hawaï op 16 november ten gunste van gemeenschaps- en natuurbeschermingsgroepen die de National Marine Fisheries Service, een agentschap binnen de National Oceanic and Atmospheric Administration van het Amerikaanse ministerie van Handel, hadden aangeklaagd wegens het overtreden van de Endangered Species Act van het land door groen licht te geven voor de huurovereenkomst voor diepzeemijnbouw.

Chris Eaton, een senior advocaat bij de Amerikaanse non-profit organisatie voor milieurecht Earthjustice, de groep die de eisers in de rechtszaak vertegenwoordigde, noemde het besluit van de DOI om door te gaan met de huurverkoop ‘wetteloos’.

“Ik vond het behoorlijk opmerkelijk dat ze tijdens de live veiling die uitspraak niet eens erkenden”, vertelde Eaton aan Mongabay. “Ze negeren dat een federale rechtbank heeft gezegd dat wat ze doen illegaal is, en ze gaan te werk alsof alles in orde is.”

“Ik weet niet zeker waarom ze besloten om verder te gaan,” voegde hij eraan toe. “Ik denk dat het een schok was.”

Cidaroid-egel in de diepe zee

Eaton zei dat Earthjustice een tweede motie in behandeling heeft tegen de MMA, die de wettelijke bevoegdheid van het agentschap om door te gaan met de verkoop uitdaagt. Als de motie succesvol is, kan het veilingproces en eventuele uitgegeven huurcontracten ongeldig worden verklaard.

Sabrina Suluai-Mahuka, oprichtster van de Finafinau Foundation, een milieuorganisatie in Amerikaans-Samoa die zich verzet tegen diepzeemijnbouw, zei dat ze ‘gevuld was van frustratie’. Op 19 november namen Suluai-Mahuka en andere milieuactivisten deel aan een protest buiten de veilinglocatie in Thousand Oaks.

“Het is zeer verbijsterend om te denken dat ze een prijskaartje aan ons huis en onze wateren kunnen hangen, alsof de gevolgen niet zullen worden gevoeld door de echte mensen die in de oceaan leven,” vertelde Suluai-Mahuka aan Mongabay. “Maar dit vormt ook een blauwdruk voor toekomstige leaseverkopen zoals CNMI (Commonwealth of the Northern Mariana Islands) en Guam, Alaska en Virginia.”

De volgende geplande huurverkoop, voor 27 miljoen hectare (67 miljoen acres) zeebodem in de CNMI, staat gepland voor 16 december.

“Hoewel we extreem teleurgesteld zijn, zijn we eigenlijk niet verrast door hoe agressief deze tijdlijn in dit proces is geweest”, zei Suluai-Mahuka. “Maar dit is niet het einde van onze strijd. We zullen met elk deel van ons wezen blijven vechten om ons huis en de toekomst van onze kinderen te beschermen.”

Bannerafbeelding: Een helmkwal (Periphylla periphylla) aflopend naar de zeebodem. Afbeelding door ROV SuBastian/Schmidt Ocean Institute (CC BY-NC-SA 4.0).

Elisabeth Claire Alberts is een senior staff writer voor Mongabay en was van 2024-2025 fellow bij de Het Ocean Reporting Network van het Pulitzer Center. Vind haar op Blauwhemel En LinkedIn.

Experts zeggen dat de Amerikaanse wetten ongeschikt zijn om de opkomende diepzeemijnbouw te reguleren

De VS bereiden zich voor op de veiling van huurovereenkomsten voor mijnbouwblokken op de zeebodem in federale wateren