In het hooggelegen Alishan-gebergte in centraal Taiwan worden theetelers die gewaardeerde oolongthee verbouwen geconfronteerd met toenemende milieucrises: tussen 2014 en 2023 zal de lokale theeproductie gedaald met 13,5% als gevolg van ernstige klimaatdruk en bodemdegradatie. Als reactie daarop laat een groep boeren chemische input achterwege voor op de natuur gebaseerde oplossingen en wilde teelt. rapporten bijdrager Aylin Ho voor Mongabay.
Alishan heeft opgewarmd met 0,7° Celsius (1,26° Fahrenheit) in de afgelopen tien jaar, bijna driemaal het gemiddelde van Taiwan. Het warmere weer heeft ervoor gezorgd mist te verdrijven, wat anders het zonlicht blokkeert en ervoor zorgt dat theebladeren vochtig blijven. De opwarming heeft ook de voorjaarsdroogtes geïntensiveerd.
“De afgelopen vijf jaar hebben theetelers twee of drie voorjaarsdroogtes meegemaakt, in een tijd waarin ze water het meest nodig hebben”, zegt Huang Cho-ying, voorzitter van de afdeling Geografie van de National Taiwan University in Taipei. Huang voegde eraan toe dat zware winterregens en aardverschuivingen de schade aan gewassen verder verergeren.
Het gebruik van chemische meststoffen door de jaren heen “heeft de bodem zuurder gemaakt en de beschikbaarheid van bepaalde voedingsstoffen voor planten verminderd”, zegt Jiang Hong, universitair hoofddocent bij de afdeling Geografie en Milieu aan de Universiteit van Hawai’i in Mānoa.
Lin Kuang-li, een 60-jarige teler van de zesde generatie, stapte dertig jaar geleden in het dorp Longyanlin over van pesticiden naar natuurlijke landbouw. Lin kweekt alfalfa om ‘groenbemesters’ te maken en gebruikt afgesneden takken als bodembedekker om het vocht van de bovengrond vast te houden.
“Mijn grond heeft een beter vermogen om water op te nemen en af te voeren dan grond die is behandeld met kunstmest,” zei Lin, eraan toevoegend dat gewassen klimaatbestendigheid moeten opbouwen. “Je moet de theeplant zich laten aanpassen aan het klimaat. Als hij niet bestand is tegen stress, kan hij gemakkelijk ziek worden en afsterven.”
In het nabijgelegen dorp Taihe beoefenen theeboeren Chang Chih-tsung, 51, en Yeh Hsin-wen, 45, een andere manier jafang (in het wild gekweekte) methode, waardoor Jhin-hsüan oolongstruiken op natuurlijke wijze onder het bladerdak kunnen groeien.
“We snoeien ze niet, we geven ze geen water en we voegen geen producten toe”, zei Chang.
Yeh zei dat wilde teelt planten dwingt om diepe wortelsystemen te ontwikkelen. “Onze planten moeten diep onder de grond naar water en voedingsstoffen zoeken: ze groeien naar beneden en hun wortels zitten dieper”, zegt Yeh. Dankzij deze diepe wortels konden hun wilde theeplanten de recente ernstige droogtes overleven, waardoor gewassen op conventionele boerderijen omkwamen, vooral die zonder toegang tot irrigatie.
Volgens Jiang Hong zijn minder dan tien telers in Alishan overgestapt op natuurlijke landbouw vanwege de lagere opbrengsten. Chang en Yeh oogsten jaarlijks slechts 24 tot 36 kilo, wat alternatieve inkomstenbronnen nodig heeft, zoals het verhuren van een gastenverblijf.
“Ze zijn allemaal toegewijd aan een model van degrowth; ze produceren minder en hebben daarom lagere inkomens, wat hand in hand gaat met het produceren op een milieuvriendelijke manier,” zei Jiang.
Lees het volledige verhaal van Aylin Ho hier.
Bannerafbeelding: Lin Kuang-li staat tussen zijn oolongtheeplanten in de Taiwanese theeregio Alishan. Afbeelding door Aylin Ho voor Mongabay.
