Briefjes van de oprichter: Een incidentele serie waarin Mongabay-oprichter Rhett Ayers Butler analyses, perspectieven en verhaalsamenvattingen deelt.
Een harpij heeft grote bomen nodig om te nestelen en voldoende omringend bos zodat zijn jongen kunnen leren vliegen. De Amazone is ook afhankelijk van de adelaar. Door populaties apen, luiaards en andere dieren onder controle te houden, helpt het roofdier de schade aan het bladerdak te beperken. De achteruitgang ervan kan daarom duiden op bredere veranderingen in het ecosysteem.
Overheden beoordelen de biodiversiteit vaak door soorten te tellen. Deze cijfers zijn nuttig, al laten ze niet zien of een ecosysteem nog functioneert. Een recent artikel in Grenzen in de wetenschap stelt dat het natuurbehoudsbeleid ook ecologische processen moet volgen, waaronder predatie, migratie, bestuiving en de beweging van water en voedingsstoffen, meldt John Cannon van Mongabay.
De auteurs stellen voor om het Three Global Condition Framework, ontwikkeld in 2019, te gebruiken om te beslissen wat verschillende landschappen nodig hebben. Het verdeelt de planeet volgens de mate van menselijke invloed. Grote, relatief intacte gebieden hebben bescherming nodig tegen nieuwe ontwikkelingen. Landschappen waar landbouw en nederzettingen naast de natuur bestaan, vereisen een beheer dat de ecologische functies in stand houdt. Sterk veranderde gebieden zijn aan restauratie toe.
Deze aanpak zou landen kunnen helpen te voldoen aan het Kunming-Montreal Global Biodiversity Framework, dat oproept tot het stopzetten en terugdraaien van het verlies aan natuur in 2030. De voortgang varieert sterk van land tot land. De overeenkomst is niet juridisch bindend en nationale overheden bepalen hoe de doelstellingen ervan worden toegepast.
Het artikel gebruikt de term ‘natuurpositief’ om een resultaat te beschrijven waarbij ecosystemen aan het einde van het decennium gezonder zijn dan aan het begin. Het meten hiervan zal lastig zijn. Een toename van de boombedekking kan bijvoorbeeld weinig onthullen over de vraag of een hersteld bos zijn vroegere soorten of ecologische relaties ondersteunt.
De implementatie roept ook politieke en economische vragen op. Instandhoudingsmaatregelen kunnen de toegang tot land beperken, landbouwpraktijken veranderen of kosten opleggen aan gemeenschappen die weinig hebben bijgedragen aan het verlies aan biodiversiteit. Beslissingen over wat te beschermen en te herstellen zullen deels afhangen van wiens kennis wordt erkend en wie de kosten draagt.
Het raamwerk helpt landschappen van elkaar te onderscheiden en geschikte vormen van interventie te identificeren. Regeringen zullen nog steeds brede doelstellingen moeten omzetten in beleid dat de lokale omstandigheden weerspiegelt, de ecologische functies in stand houdt en de kosten verdeelt op een manier die de getroffen gemeenschappen als rechtvaardig beschouwen.
Lees het volledige verhaal van John Cannon hier.
Bannerafbeelding: Uit onderzoek blijkt dat keystone-soorten, zoals de harpij-adelaar (Harpia harpyja) hier afgebeeld met een getufte kapucijner (Cebus-apella), spelen een essentiële rol bij het behoud van de gezondheid van het Amazone-ecosysteem. Afbeelding door Jiang Chunsheng via Wikimedia Commons (CC BY 4.0).
