Hoewel de inspanningen van Nepal om de neushoornpopulatie nieuw leven in te blazen worden geprezen als een succes op het gebied van natuurbehoud, dwingt de aantasting van het leefgebied de verplaatste neushoorns ertoe om ver buiten hun aangewezen vrijlatingszones rond te dwalen, zo blijkt uit een nieuwe studie, meldt medewerker Bibek Bhandari voor Mongabay.
De populatie van de kwetsbare grotere eenhoornige neushoorn (Neushoorn unicornis) in Nepal groeide tussen 2015 en 2021 met 16,6% en bereikte een totaal van 752 individuen. Om het verspreidingsgebied van neushoorns uit te breiden, hebben de autoriteiten ook nieuwe neushoornpopulaties gevestigd in de nationale parken Bardiya en Shuklaphanta. Bardiya, dat tot begin jaren tachtig geen overlevende neushoorns had, telt nu ongeveer 38 neushoorns, volgens de laatste volkstelling in 2021.
Om te zien hoe de opnieuw geïntroduceerde neushoorns de habitat in Bardiya gebruiken, hebben onderzoekers GPS-halsbanden bevestigd aan vijf neushoorns die in 2016-2017 van Chitwan National Park naar Bardiya zijn verhuisd. Uit hun tracking bleek dat de neushoorns een ongewoon groot leefgebied in de Babai-vallei van het park onderhouden. De auteurs van het onderzoek zeggen dat het gedrag waarschijnlijk te wijten is aan gefragmenteerde rivierbossen, beperkt grasland en seizoensgebonden waterschaarste.
Co-auteur van het onderzoek, Babu Ram Lamichhane, momenteel verbonden aan de non-profitorganisatie Wild Care Nepal, zei dat enorme overstromingen in 2015 en 2017 de Babai-vallei hebben overspoeld, waardoor de graslanden en wentelplekken die neushoorns nodig hebben voor thermoregulatie en huidonderhoud zijn afgenomen.
Lamichhane zei dat tijdens het droge seizoen neushoorns door een gebrek aan water in de Babai-rivier lange afstanden moeten afleggen en soms zelfs India moeten oversteken.
“Het leefgebied van neushoorns bevindt zich niet op een optimaal niveau in de Babai-vallei”, zegt Lamichhane.
Terwijl neushoorns hun hulpbronnen zoeken buiten het kerngebied van het park, worden ze steeds vaker waargenomen in gemeenschapsbossen en landbouwgronden, waar de lokale bevolking zegt dat de dieren betrokken zijn bij sporadische incidenten van conflicten tussen mens en natuur en de vernietiging van gewassen.
Manju Mahatara, een natuurgids met acht jaar ervaring, zei dat neushoorns ooit gemakkelijk te spotten waren in de kern van het park.
“Vroeger spotten we zes tot zeven neushoorns in het kernparkgebied, maar tegenwoordig zien we er nauwelijks één meer,” zei ze. “Er zijn veel neushoorns vrijgelaten in de Babai-vallei, maar het is tegenwoordig moeilijk om ze te spotten.”
Met nieuw bewijs van habitatdegradatie in Babai adviseerde Lamichanne de autoriteiten prioriteit te geven aan andere gebieden, zoals de uiterwaarden van Karnali, grenzend aan het Baridya National Park, die een beter alternatief kunnen zijn voor het vestigen van een levensvatbare populatie van meer dan 50 neushoorns.
Neushoornonderzoeker Balram Awasthi zei dat hoewel de herintroductie van neushoorns door middel van verplaatsing succesvol kan zijn, het voortgezette herstel en beheer van de habitat van cruciaal belang zal zijn om een werkelijk zichzelf in stand houdende neushoornpopulatie te ondersteunen.
“Het succes van natuurbehoud moet niet alleen worden gemeten aan de hand van de bevolkingsaantallen, maar ook aan de gezondheid en veerkracht van de habitats die hen ondersteunen,” zei Awasthi.
Lees het volledige verhaal van Bibek Bhandari hier.
Bannerafbeelding: A Grote eenhoornige neushoorn in Chitwan, Nepal. Afbeelding door Aditya Pal via Wikimedia Commons (CC BY-SA 4.0).
