Fotograaf Andrew Zuckerman nam iets langer dan normaal de tijd om goed te kijken naar een boon die in zijn studio aan het ontkiemen was.
“Er was een boon die een ongelooflijk elegante ronding had, en ik dacht: ‘God, dat is precies zoals de flamingo van vijftien jaar geleden'”, vertelt Zuckerman aan Mongabay in een videogesprek. Hij haalde een oude foto tevoorschijn die hij van een flamingo had gemaakt, die hij naast elkaar had gezet, en bleef naar het paar kijken.
De verbinding begon een reis door zijn eigen archief van zo’n 2.500 afbeeldingen, gemaakt in de afgelopen 25 jaar, en culmineerde in zijn nieuwste boek, Verenigde natuur.
Zuckermans methode om de natuurlijke wereld te documenteren bestaat uit het maken van meerdere foto’s, waarbij bij elke opname de focus iets wordt verlegd. Een camera kan, net als het menselijk oog, slechts een dun stukje van een close-uponderwerp tegelijk scherp houden.
Vervolgens combineert hij de scherpste details tot één beeld, een techniek die bekend staat als focus stacking. “Ik kan dit optische hulpmiddel, deze techniek, gebruiken om je iets te geven dat je ogen niet kunnen zien”, zegt Zuckerman.
Er ontstonden onwaarschijnlijke verbindingen tussen zaden en vogels, kwallen en kristallen; combinaties die vormen, kleuren, maten en texturen doorsnijden. Hij zegt dat hij zijn hersenen probeert uit te schakelen om dit werk te doen.
“Geen intellect, alleen maar gevoel, alleen maar intuïtie, die probeert een meer primordiaal deel van mijn reactiesysteem te bereiken waar ik me ergens doorheen kan voelen in plaats van ergens doorheen te denken”, zegt Zuckerman.
“Ik begon dit soort opmerkelijke relaties tussen heel verschillende dingen op te merken (en) raakte erg geïnteresseerd in wat er gebeurt als normale categorieën wegvallen”, zegt hij. “We leven in zo’n onsamenhangend moment, en aandacht en actief kijken en een ontmoeting met iets kunnen hebben, wordt steeds zeldzamer.”
Op één pagina van het boek is een aquamarijnkristal gecombineerd met een lichtblauwe kwal. Ze delen een vergelijkbare kleur en doorschijnende kwaliteit. De een is zacht, de ander hard. En ze komen van totaal verschillende plekken op de planeet.
“Wat ze delen is een soort afhankelijkheid van hun omgeving”, zegt Zuckerman. Een kwal kan zichzelf naar voren pompen, maar is voor zijn beweging afhankelijk van getijden en stromingen. Het kristal komt gedurende miljoenen jaren onder enorme druk tevoorschijn in een gastgesteente.
“Levende dingen hebben zoveel details. Er gebeurt zoveel in een levend wezen dat hoe meer je ernaar kijkt en hoe meer je er tijd mee doorbrengt, hoe meer het zijn eigen gevoel voor texturen, vormen en kleuren onthult. En het kost gewoon tijd”, zegt hij.
Bannerafbeelding: Een ontkiemende boon en een flamingo. Alle afbeeldingen met dank aan Andrew Zuckerman.
