Natuurbehoud brengt soorten terug. Regeringen moeten ervoor zorgen dat deze winsten blijven bestaan

Een oude olifant kan zich herinneren waar hij water kan vinden als de gebruikelijke poelen zijn opgedroogd. Door haar dood heeft de kudde minder manieren om een ​​droogte te overleven. Terwijl olifanten reizen, dragen ze ook zaden met zich mee in hun ingewanden, waardoor ze ver weg van de bomen worden gedeponeerd waar ze zich voeden. In een bos zonder grote vogels en zoogdieren kunnen bomen tientallen jaren blijven staan ​​nadat de dieren die hun zaden droegen zijn verdwenen. De kap ziet er nog intact uit.

Afgevaardigden die in Yerevan, Armenië, bijeenkomen voor de COP17-gesprekken over biodiversiteit van de VN, zullen de voortgang van landen in het vertragen van deze verliezen beoordelen. Een deel van de schade zal moeilijk te meten zijn binnen een onderhandelingscyclus.

Andere afwezigheden zijn al definitief. De dunsnavelwulp, die in 1995 voor het laatst in Marokko werd gefotografeerd, werd in 2024 uitgestorven verklaard. De vaquita en de Sumatraanse neushoorn overleven nog steeds, hoewel beide binnen tien jaar zouden kunnen verdwijnen. Een kind dat vandaag geboren wordt, kan opgroeien met kennis van hen via archiefbeelden van de laatste paar dieren of door AI gegenereerde simulaties.

Opwarmende zeeën geven gebleekte koralen minder tijd om te herstellen tussen hittegolven. Nu is de stress ernstig genoeg om zelfs de kolonies te doden, waarvan de structuren onderdak bieden aan vissen en andere rifdieren. Een uitzonderlijk sterke El Niño ontwikkelt zich in de Stille Oceaan, wat bijdraagt ​​aan de hitte die zich al ophoopt in de atmosfeer en de oceanen, met het vooruitzicht op droogte en brand in tropische bossen.

Oorlogen slokken momenteel budgetten en aandacht op, terwijl autoritaire regeringen de vrijheden beperken waarvan de bescherming van het milieu afhankelijk is. Het melden van illegale ontginning of het aanvechten van een mijnconcessie kan gevaarlijk werk worden. Freedom House heeft twintig opeenvolgende jaren van afnemende mondiale vrijheid geregistreerd. Satellietbeelden kunnen onthullen waar bossen worden gekapt. Handelen op basis van dat bewijsmateriaal kan betekenen dat mensen met wapens of politieke straffeloosheid worden geconfronteerd.

INPE PRODES-gegevens voor 1988-2026.

Die handhaving ter plaatse is ook volledig overgeleverd aan degene die een ambt bekleedt. Het ontbossingspercentage in Brazilië is bijvoorbeeld al vijf jaar op rij gedaald tot een recordlaagte, maar een komende verkiezing in Brazilië zou maar liefst 95% van het Amazonegebied onder regeringen kunnen plaatsen die de voorkeur geven aan mijnbouw en agro-industrie. De functionarissen die vandaag de dag de bosbescherming afdwingen, zullen wellicht binnenkort verantwoording afleggen aan de leiders die willen dat deze versoepeld worden.

Internationale overeenkomsten hebben moeite gehad om dergelijke druk te weerstaan. Op de Rio Earth Summit van 1992 werden de klimaat- en biodiversiteitsverdragen vastgelegd en het woestijnvormingsverdrag dat twee jaar later werd aangenomen, in gang gezet. Regeringen kregen instellingen waarmee ze konden onderhandelen en actie konden coördineren. Het kappen van bossen en het verlies aan soorten gingen door. Tegen 2020 was echter geen enkel van de twintig Aichi-biodiversiteitsdoelstellingen wereldwijd volledig bereikt.

In Jerevan zullen regeringen hun eerste mondiale evaluatie van de vooruitgang uitvoeren in het kader van het Kunming-Montreal-biodiversiteitskader, dat in 2022 is aangenomen. Tot de verplichtingen daarvan behoren onder meer het behoud van 30% van het land en de zeeën tegen 2030 en het herstel van aangetaste ecosystemen. Er resten nog slechts vier jaar vóór die deadline. Landen moeten nu verantwoording afleggen over wat er is gebeurd sinds zij deze doelstellingen hebben aanvaard.

Moeder Sumatraanse neushoorn met kalf in Way Kambas, Indonesië. De inspanningen voor het behoud van de Sumatraanse neushoorn worden geplaagd door mislukkingen, wat veel lessen biedt voor de huidige initiatieven die eraan werken om de soort voor uitsterven te behoeden. Foto door Rhett Butler.

Financiering is van cruciaal belang om toezeggingen ter plaatse in daden om te zetten. Het creëren van een beschermd gebied verplicht iemand tot jarenlang betalen van personeel en onderhandelen met buren, vaak terwijl hij wordt geconfronteerd met krachtige commerciële belangen en soms met criminele netwerken. Inheemse gemeenschappen die hun territoria verdedigen, hebben financiering nodig waartoe ze daadwerkelijk toegang hebben. Regeringen blijven ook activiteiten subsidiëren die schade toebrengen aan de ecosystemen die zij hebben beloofd te beschermen. De onderhandelingen gaan over de vraag hoe we voor natuurbehoud kunnen betalen en tegelijkertijd de prikkels voor vernietiging kunnen verminderen.

De conferentie geeft landen de gelegenheid uit te leggen waar hun inspanningen tekortschieten en wat zij van plan zijn te veranderen. De waarde ervan zal afhangen van wat er thuis volgt, via begrotingen en handhaving. Een bos kan veel van zijn wilde dieren verliezen, terwijl het binnen een beschermde grens blijft. Een verklaring alleen biedt weinig bescherming aan de mensen die dat verlies proberen te voorkomen.

Het herstel van een kleine elektrisch-blauwe gekko in Tanzania laat zien wat duurzaam, veelzijdig natuurbeschermingswerk kan bereiken. Verzamelaars die de dierenhandel bevoorraadden, hakten de schroefdennen waar de dieren leefden om. De internationale commerciële handel werd in 2017 verboden en het fokken in gevangenschap hielp de vraag naar wilde gekko’s terug te dringen. In het Kimboza-woud werkten dorpelingen en parkwachters samen met ecoloog Charles Kilawe om de invasieve Spaanse ceder te verwijderen, die de inheemse habitat verdrong. Sinds 2016 hebben ze elk jaar bijna 100.000 invasieve bomen gekapt en duizenden inheemse bomen geplant. De branden zijn afgenomen en de gekkopopulatie herstelt zich.

Bossen kunnen met minder tussenkomst opnieuw groeien, op voorwaarde dat nabijgelegen bomen zaden leveren en dieren overleven om ze te dragen. Het beschermen van olifanten, vogels en andere zaadverspreiders kan ertoe bijdragen dat bossen zich lang nadat het kappen is gestopt, herstellen.

“Voor moeders en jonge olifanten wordt Dzanga Bai een soort speeltuin en een zeer veilige plek”, zegt Ivonne Kienast, projectmanager en hoofdonderzoeker van het Dzanga Forest Elephant Project. Afbeelding door Rhett A. Butler/Mongabay.

Jane Goodall begreep hoe gemakkelijk de omvang van de vernietiging mensen het gevoel kon geven dat het weinig zin had om het te proberen. Toen ze mijn kinderen ontmoette, hurkte ze op hun niveau om te luisteren. Toen ze hoorde dat mijn zoon op zijn school was begonnen met het opruimen van afval, vertelde ze hem dat hij een inspiratiebron was.

De ernst waarmee ze het zei, bracht hem vreugde en gaf hem het gevoel dat hij een verschil kon maken. Jane is nu weg, een andere ouderling is verloren. Ze bracht een groot deel van haar leven door met het aanmoedigen van mensen om te handelen waar ze woonden. Velen hebben dat gedaan, vaak met weinig steun. De regeringen die in Jerevan vertegenwoordigd zijn, kunnen hun werk de financiering en bescherming geven die het nodig heeft om lang mee te gaan.

Kopafbeelding: Een Williams elektrische blauwe daggekko (Lygodactylus williamsi). Afbeelding door Rhett Ayers Butler / Mongabay.