Kaviaarwreedheid: GAIA lanceert beroep tegen voorgestelde megakwekerij voor steur in België

Steur behoort tot een van de oudste vislijnen op aarde, die meer dan 200 miljoen jaar oud is. Deze opmerkelijke vissen kunnen tientallen jaren leven, tot indrukwekkende afmetingen uitgroeien en in het wild migreren veel soorten tussen zoetwater- en mariene omgevingen. Tegenwoordig worden de meeste wilde steurpopulaties echter ernstig bedreigd als gevolg van overbevissing, verlies van leefgebied en vervuiling. Nu de beperkingen op de handel in wilde kaviaar zijn toegenomen, is aquacultuur wereldwijd de belangrijkste bron van kaviaar geworden.

Toch brengt het houden van steur in industriële landbouwsystemen aanzienlijke welzijnsproblemen met zich mee.

In tegenstelling tot veel gekweekte vissen groeien steur langzaam en worden ze pas na enkele jaren geslachtsrijp. Volgens de vergunning die op 4 juni voor de Belgische industriële boerderij werd afgegeven, zouden ongeveer 40.000 steur zeven tot twintig jaar lang in kunstmatige tanks binnen een gesloten recirculerend aquacultuursysteem kunnen worden opgesloten voordat hun eieren worden geëxtraheerd voor de productie van kaviaar. Dergelijke omstandigheden verschillen sterk van het natuurlijke leven van wilde steur, die enorme rivier- en mariene ecosystemen bewonen en over lange afstanden kunnen migreren.

Gedurende hun jaren in gevangenschap kunnen gekweekte steur worden onderworpen aan herhaalde vangst-, behandelings-, transport- en veterinaire procedures. Wetenschappelijke studies hebben aangetoond dat hanteren een belangrijke bron van stress is, met meetbare stijgingen van de cortisolspiegels na deze gebeurtenissen.

Afbeelding

De productie van kaviaar leidt tot verdere zorgen over het welzijn. Traditioneel worden vrouwtjes gedood zodat hun eierstokken kunnen worden verwijderd. Terwijl sommige producenten nu zogenaamde “geen moord“Deze methoden zijn niet noodzakelijkerwijs vrij van lijden. Het kan gaan om herhaalde handelingen, anesthesie, hormonale behandelingen, buikmanipulatie of chirurgische ingrepen om de eieren te verwijderen, die allemaal risico’s van pijn, stress, letsel en, in sommige gevallen, de dood met zich meebrengen.

GAIA stelt dat het voorgestelde project fundamentele vragen oproept over het welzijn van een wilde soort waarvan de behoeften in industriële landbouwsystemen nog steeds niet volledig worden begrepen. De wetenschappelijke kennis blijft beperkt op verschillende belangrijke gebieden, waaronder de juiste bezettingsdichtheid, hanteringspraktijken, bedwelmings- en slachtmethoden, en technieken voor het extraheren van eieren. De organisatie stelt daarom dat het voorzorgsbeginsel moet gelden voordat de industriële productie op deze schaal wordt uitgebreid.

Dit project zou wilde dieren transformeren in louter machines voor de productie van luxe voedsel. Bijna 40.000 steur kunnen tot twintig jaar opgesloten zitten in kunstmatige tanks, verstoken van hun natuurlijke manier van leven, voordat ze worden uitgebuit voor hun eieren. Voor GAIA is dit project onaanvaardbaar. Wij zullen alle juridische middelen die ons ter beschikking staan ​​inzetten om te voorkomen dat deze mega-industriële steurenkwekerij ooit het levenslicht ziet.

Michel Vandenbosch, voorzitter van GAIA

Het debat in Kinrooi benadrukt ook een bredere uitdaging voor Europa. De aquacultuur blijft zich diversifiëren, waarbij steeds meer soorten commercieel worden gekweekt, maar de welzijnsbescherming is nog niet in staat dit te weerspiegelen. Verschillende vissen hebben verschillende biologische en gedragsmatige behoeften, wat betekent dat een one-size-fits-all benadering van welzijn onvoldoende is.

Terwijl de Europese Commissie zich voorbereidt op de herziening van de wetgeving inzake dierenwelzijn, mag gekweekte vis niet achterblijven. Eurogroup for Animals blijft oproepen tot alomvattende, soortspecifieke welzijnsnormen die de nieuwste ontwikkelingen weerspiegelen wetenschappelijk bewijs en de ruim een ​​miljard vissen beschermen die elk jaar in heel Europa worden gekweekt. Naarmate er nieuwe vormen van aquacultuur ontstaan, moeten robuuste welzijnswaarborgen worden ingesteld voordat – en niet nadat – industrieën zich uitbreiden.