Stoke Park is een natuurlijke oase in een drukke Britse stad. Gecentreerd in Guildford, Surrey, staan de glooiende velden in de lente vol met wilde bloemen; vogels zingen en eenden peddelen rustig in een vijver naast siertuinen; en de zon werpt gevlekte schaduw op het gras van eiken-, sparren- en beukenbomen, verspreid over 52 hectare groen. Maar terwijl bewoners en bezoekers door de groene gebieden van Stoke Park wandelen, joggen en loungen, doet het zelfs meer voor hen dan ze beseffen: volgens twee onlangs gepubliceerde onderzoeken verminderen de groene gebieden de hitte, vervuiling en lawaai – en hebben ze voordelen die verder reiken dan de grenzen van het park.
Parken hebben een goed gedocumenteerd voordeel voor stedelijke gebieden, vooral gezien de toenemende hitte van de klimaatverandering: veel eerdere onderzoeken hebben aangetoond dat parken veel koeler zijn dan de omgeving, en dat ze ook de luchtvervuiling en het lawaai verminderen. Uit deze eerdere onderzoeken bleek ook dat de lucht- en oppervlaktetemperaturen rond groene ruimten tientallen of zelfs enkele honderden meters lager waren, afhankelijk van het park.
“Het meeste werk op dit gebied is echter geconcentreerd rond één voordeel – dus je ziet alleen gezondheidsvoordelen, of hoe deze de luchtvervuiling beïnvloeden, of oververhitting”, zei Prashant Kumar, professor aan de Universiteit van Surrey, mededirecteur van het Institute for Sustainability van de universiteit en directeur van het Global Center for Clean Air Research, in een Zoom-interview met Mongabay. “Je ziet nauwelijks studies die holistisch kijken naar de vele voordelen van de centrales (of) de verschillende soorten groene infrastructuur.”
Om een uitgebreider beeld te krijgen van de potentiële voordelen van een park, ging het team van Kumar de straat op. Driemaal per dag – in de ochtend, middag en avond – gedurende tien dagen in de zomer van 2023 trok een onderzoeker een op maat gemaakte rugzak aan, uitgerust met instrumenten om een verscheidenheid aan omgevingsomstandigheden te meten: luchttemperatuur, zonnestraling, relatieve vochtigheid, windsnelheid, geluidsniveaus en luchtkwaliteitsomstandigheden, inclusief CO2 niveaus en de hoeveelheid fijnstof. In dit wandelend laboratorium bevond zich ook een GPS-apparaat dat de locatie en het tijdstip van de metingen in kaart bracht.
Als aanvulling op deze zomer vol data heeft het team ook vaste sensoren geplaatst op andere locaties rond Guildford met groene of blauwe infrastructuur – bijvoorbeeld aan de oever van een meer in een natuurreservaat van de stad, en in een klein ‘pocket park’ op de kruising van twee wegen – om te monitoren hoe hun temperaturen zich verhouden tot stedelijke gebieden in de zomer van 2023 tot 2025. Het team beschikte over voldoende gegevens over het stedelijk gebied rond deze groene locaties om mee te vergelijken: als onderdeel van het Guildford Living Lab-project is de stad zelf uitgerust met een netwerk van sensoren die elke minuut van de dag de temperatuur en vochtigheid registreren.
De resulterende gegevens worden in augustus en september in de tijdschriften gepubliceerd Interacties tussen stad en milieu En Milieu Internationaal, respectievelijk – bevestigde wat eerdere studies hadden gevonden. In de zomer van 2023 was Stoke Park de hele dag koeler en stiller dan de omliggende gebieden: met elke 100 meter (328 voet) die de onderzoekers het park binnenliepen, daalde de temperatuur met gemiddeld 0,2° Celsius (0,36° Fahrenheit) en daalde het geluidsniveau met ongeveer 10 decibel. Het is veelbetekenend dat het park ook een impact had op de omgeving eromheen: de temperatuur steeg met meer dan 0,5 ° C (0,9 ° F) en het geluidsniveau nam met elke 100 meter afstand van de parkrand met 3,4 decibel toe. Het kooldioxidegehalte en de fijne deeltjes in alle soorten en maten namen ook toe naarmate de onderzoekers het park verlieten.
Deze reeks voordelen was vooral intrigerend voor Cecil Konijnendijk, oprichter van het Nature Based Solutions Institute, die al meer dan dertig jaar de impact van stadsbosbouw bestudeert, maar niet betrokken was bij de Guildford-studies.
“Een deel van het andere onderzoek is onduidelijk over het effect van een park op de wijdere omgeving”, zei Konijnendijk in een interview met Mongabay by Zoom. Hij merkte op dat uit andere onderzoeken is gebleken dat dit effect zich slechts over een paar meter uitstrekt. “Dit suggereert dat het zich verder zou uitbreiden en behoorlijk significant zou kunnen zijn. Het laat een interessant verhaal zien: dat wonen in de buurt van een groene ruimte niet alleen goed is voor recreatie, maar ook voor luchtvervuiling en verkoelende effecten, zelfs op afstand.”
Gedurende de meerdere zomers van monitoring zagen de onderzoekers dat alle groenblauwe gebieden in de stad gemiddeld koeler waren dan de bebouwde gebieden eromheen. De mate van afkoeling leek af te hangen van de grootte van het gebied en de natuurlijke kenmerken ervan: het pocketpark en een ‘groene muur’ van vegetatie buiten een nabijgelegen kunstcentrum vertoonden bijvoorbeeld veel minder afkoeling dan de locaties aan het meer of een groot bosgebied aan de grens van Guildford. Gedurende de drie zomers was het bos zelfs de enige plek waar gedurende meerdere dagen met extreem hoge temperaturen geen sprake was van hittegolven.
Wat Kumar echter het meest interessant vindt, zijn de microklimaten die uit de gegevens naar voren kwamen. Stoke Park heeft een klein gebied met een dichte concentratie bomen, en onder hun schaduw hebben de onderzoekers een buitengewoon klein toevluchtsoord vastgelegd. Uit hun wandelingen in 2023 bleek dat het door bomen beschaduwde gebied de koelste gemiddelde temperaturen van het hele park had: gemiddeld 2,5 ° C (4,5 ° F) koeler dan de bebouwde kom. Toen het team een thermisch comfortanalyse uitvoerde – waarbij rekening wordt gehouden met luchttemperatuur, vochtigheid, windsnelheid en straling om erachter te komen hoe comfortabel een persoon zich op een bepaalde locatie zou voelen – ontdekten ze dat schaduw van bomen de perceptie van de buitentemperatuur door een persoon met maar liefst 8,5 ° C (15,3 ° F) verlaagde in vergelijking met de bebouwde kom. Hoewel de nabijgelegen graslanden en de oevers van het meer ook koeler waren dan de omliggende stedelijke gebieden, met respectievelijk 2,3 ° C en 2,1 ° C (4,1 ° F en 3,8 ° F), waren hun analyseniveaus voor thermisch comfort veel lager.
Hoe je plaatsen en mensen cooler kunt maken
Voor Leslie Brandt, de projectmanager duurzaamheid en veerkracht bij het Amerikaanse ingenieursbureau Bolton & Menk, was de focus van de Guildford-studies niet alleen op de algehele vermindering van de stedelijke hitte, maar specifiek op het menselijk comfort, bijzonder opmerkelijk.
“Ik denk dat dit ons leidt naar de noodzaak om niet alleen coole plekken te creëren, maar ook coole mensen, en ons erop te concentreren dat de stedelijke ontwerpkenmerken die we creëren echt ten goede komen aan mensen op dat lokale niveau”, zei ze in een Zoom-interview. Functioneel legde ze uit dat dit betekent dat er bomen moeten worden geplant om het comfort te maximaliseren op plaatsen waar mensen samenkomen, zoals rond bushaltes, speeltuinen of bankjes in parken, maar ook op de randen van open ruimtes. Het betekent ook dat we erkennen dat niet alle groene ruimtes de mensen in gelijke mate ten goede zullen komen; Uit dit onderzoek blijkt bijvoorbeeld dat een open weide tijdens een hittegolf niet dezelfde verkoelende voordelen voor een persoon zou bieden als een enkele boom.
Het presenteren van deze milieuvoordelen in hoeveelheden per meter levert gegevens op die planners vervolgens kunnen gebruiken om groene ruimten te helpen creëren die zijn toegerust voor de extremen van de klimaatverandering. Dit is de focus van Brandts rol bij Bolton & Menk, dat voornamelijk in de Twin Cities-regio van Minnesota werkt, en ze zei dat het een onderwerp is dat steden volgens haar steeds meer overwegen als onderdeel van plannen voor hittebeperking en klimaatgelijkheid.
Zowel zij als Kumar wezen er echter op dat deze gegevens het meest effectief zijn als ze holistisch worden bekeken. Veel groene ruimtes worden ‘in silo’s’ ontwikkeld, zei Kumar, met een primaire focus op uiterlijk. Parkontwerpers kunnen rekening houden met het onderhoud van planten, de groeisnelheid of giftige soorten, maar volgens Kumar “blijft de esthetiek voorop staan, en daarbij vergeten we dat dit voor meer problemen kan zorgen.” Zoals een recent commentaar in PLOS-klimaat Zoals opgemerkt, zou dit kunnen betekenen dat de habitat voor ziekteverwekkende wezens zoals teken en muggen per ongeluk groter wordt, wat in veel gebieden toeneemt als gevolg van de stijgende temperaturen.
“Waar ik succes heb gezien, is wanneer je interdisciplinaire teams van ingenieurs, landschapsarchitecten, bosbouwers, planners en wetenschappers hebt die allemaal samenwerken om een weloverwogen beslissing te nemen,” zei Brandt. Als het bijvoorbeeld om potentiële ziektevectoren gaat, kan de oplossing eenvoudig zijn, zolang ontwerpers er maar bewust van worden gemaakt: “Zaken als ervoor zorgen dat er geen stilstaand water is, of ervoor zorgen dat er geen hoog gras langs paden staat waar mensen aan teken kunnen worden blootgesteld.”
Het volgende project voor het team van Kumar heeft tot doel dit soort besluitvorming voor dorpen en steden te helpen ondersteunen. Hij ontwerpt computermodellen die ontwerpoverwegingen kunnen analyseren die een stad nodig heeft in een groene ruimte – zoals een open ruimte voor evenementen of een waterpartij – en aanbevelen hoe dat kan worden meegenomen, terwijl er nog steeds rekening wordt gehouden met voordelen zoals koeling en vermindering van vervuiling. Zoals Konijnendijk opmerkte, zetten grote steden als Parijs en Toronto al veel in op groene ruimten om hun steden klimaatbestendiger te maken; onderzoekers hopen dat door het creëren van instrumenten die praktische en flexibele oplossingen bieden, stedelijke gebieden van elke omvang zowel groener kunnen zijn als beter voorbereid op de komende veranderingen.
Bannerafbeelding: Stokepark in Guildford. Afbeelding door Colin Smith via Geograph Britain en Ireland (CC BY-SA 2.0).
Stedelijke hitte-eilanden hebben oplossingen; veel tropische steden kunnen ze zich niet veroorloven
Citaties:
Ferguson, M., Garrett, JK, Tschirren, B., Wheeler, BW, Vaux, AGC, Guell, C., Medlock, JM, Bonneaud, C., Taylor, TJ, … Huebner, GM (2026). Evenwicht tussen de voordelen van stedelijke groene ruimte en het risico van door vectoren overgedragen ziekten onder klimaatverandering: cruciale besluitvorming voor de volksgezondheid van de 21e eeuw. PLOS Klimaat, 5(9), e0001016. doi:10.1371/journal.pclm.0001016
Khalili, S., Jones, L., Pfautsch, S., … Kumar, P. (2026). Het kwantificeren van de voordelen van parken voor het verminderen van hitte-, lucht- en geluidsvervuiling om klimaatbestendige planning te ondersteunen. Interacties tussen stad en omgeving, 100407. doi:10.1016/j.cacint.2026.100407
Khalili, S., Jones, L., … Kumar, P. (2026). Microklimatologische prestaties van vergroening tegen stedelijke oververhitting: een multiseizoenanalyse met behulp van in-situ monitoring en satellietgegevens. Milieu Internationaal, 110452. doi:10.1016/j.envint.2026.110452
FEEDBACK: Gebruik dit formulier om een bericht te sturen naar de redacteur van dit bericht. Als u een openbare reactie wilt plaatsen, kunt u dat onderaan de pagina doen.
