Deze vrouwen brengen Darwins nandoes terug naar Chileens Patagonië

PATAGONIË NATIONAAL PARK — Chili. Mongabay reisde naar het Patagonië Nationaal Park in Chili om een ​​door vrouwen geleid team te volgen op een missie om in april 2026 dertien Darwins nandoes terug in het wild te brengen.

In samenwerking met de Rewilding Chile Foundation zorgen deze toegewijde rangers dag en nacht voor de vogels, waarbij ze te maken krijgen met barre weersomstandigheden, roofdieren zoals poema’s, illegale begrazing van vee en andere bedreigingen voor het kwetsbare ecosysteem van het park.

Meer dan een eeuw lang werd de Chacabuco-vallei, waar het park zich bevindt, gedomineerd door schapen- en veeteelt. Hekken versnipperden de uitgestrekte Patagonische steppen en nandoes (Rhea pennata) waren bijna verdwenen.

Maar een van de meest ambitieuze inspanningen van Zuid-Amerika om de natuur te herverwilderen is het helpen keren van het tij.

Tompkins Conservation, de organisatie achter Rewilding Chile, verwierf voormalige ranchgronden en begon duizenden kilometers hekwerk te verwijderen, waardoor inheemse dieren in het wild het landschap konden terugwinnen.

Nu bereidt het team zich voor op een nieuwe mijlpaal: het vrijlaten van 13 Darwins nandoes in het wild.

Mongabay volgde de rangers in de dagen voorafgaand aan de vrijlating en documenteerde hun voorbereidingen, de uitdagingen waarmee ze werden geconfronteerd en hun vastberadenheid om deze vogels de best mogelijke overlevingskansen te geven.

Zullen ze slagen? Bekijk de video om erachter te komen.

Het videoteam van Mongabay wil vragen en onderwerpen bespreken die voor u belangrijk zijn. Zijn er inspirerende mensen, urgente kwesties of lokale verhalen die u graag door ons wilt laten bespreken? Wij willen van u horen. Maak deel uit van ons rapportageproces: neem hier contact met ons op!

Bannerafbeelding: Darwins nandoes. ©Romi Castagnino.

Opmerking: transcripties worden door machines en mensen gegenereerd en lichtjes aangepast voor nauwkeurigheid. Ze kunnen fouten bevatten.

Nee, deze. Daar is het.

Hier!

Kuiken!

Hier.

Ik heb gewerkt voor Patagonia National Park,

meer specifiek in

het Rheas Reproductiecentrum

voor 10 jaar.

Deze release zal de derde release van het jaar zijn.

Het is een proces

dat kost vrijwel een heel jaar werk.

Hier gaan ze door

ongeveer twee maanden acclimatisering

voordat ze kunnen worden vrijgelaten.

Wij leven ook in een landschap waar

poema’s zijn het belangrijkste roofdier.

Wij zorgen altijd voor zekerheid

ze komen niet in de kraal.

Dit soort hekwerk heeft ook een hoek

dat verkleint de mogelijkheid

van een poema die eroverheen springt.

Wij zorgen ervoor dat de dieren

die worden vrijgelaten

zijn in de best mogelijke staat.

Goede voeding,

goede lichaamsconditie.

Kom op, schatje.

Daar ga je.

Eén, twee, drie, vier.

Zie je die schuur?

Er zitten nandoes achter.

Zes.

Het zijn dieren die voortdurend lopen

op zoek naar voedsel,

ze bewegen veel en hebben een groot leefgebied.

In eerste instantie hebben we het geïnstalleerd (de cameraval)

vanwege de nandoes.

Dit is een doorgang

waar we jaar na jaar kuikens zien.

Het ging de andere kant op.

De andere heeft meer veren.

Een meid!

Er waren enquêtes die schattingen maakten

een heel klein aantal,

slechts ongeveer 11 tot 15 individuen.

Toen ik in 2016 aankwam, zag je simpelweg niet veel nandoes.

Voor mij is de nandoe de tuinman van de steppe.

We hebben veel verschillende zaden gevonden

in hun uitwerpselen.

Dit laat ons zien dat het uitstekende zaadverspreiders zijn.

Wij vinden hun rol uiterst belangrijk.

voor het herstel van de steppe.

We hebben in de loop der jaren steeds meer kuikens gezien.

Meer interacties tussen guanaco’s en nandoes.

Er komt meer natuurlijke dynamiek terug.

Hekken zijn nog steeds een groot probleem

omdat ze niet alleen nandoes aantasten.

Deze veranderingen kosten tijd.

Na meer dan een eeuw veeteelt,

Je kunt niet van mensen verwachten dat ze het begrijpen

dat het park beschermd moet worden

in slechts 10, 20 jaar.

Onze grootste zorgen zijn de milieuomstandigheden

op de dag van vrijlating.

We bevinden ons in een gebied waar de wind erg krachtig is.

En we hebben drastische temperatuurveranderingen.

Als de wind zo blijft,

Misschien laten we ze daar vrij

dichtbij de guanaco’s.

De nandoes delen veel met de guanaco’s.

Laten we de grootste gebruiken.

Kijk, de eerste, de grootste.

We raken gestrest als we ze onder druk zetten.

Wij willen ze geen kwaad doen

toen we ze in de transportdozen stopten.

Als wetenschapsdocent

wij vonden het heel belangrijk dat studenten kwamen

een Nationaal Park bezoeken,

waar natuurbeschermingsacties even krachtig zijn

als release worden uitgevoerd.

Het deksel is klein.

Je verhoogt de eerste.

En dan haal je de tweede eraf.

Drie, twee, één.

Gaan.

Het was een heel emotioneel moment.

Het was superrustig.

Ze zijn aan het eten.

De dieren waren super rustig.

We zagen ze meteen grazen, eten,

en voor ons is dat een heel goed teken.

Ze hebben het onderzocht en zijn dat al

kilometers en kilometers ver.

Het vrijlaten van wilde dieren is een emotie

je kunt het niet echt uitleggen.

Je voelt het van diep van binnen.

Wat voor hen het belangrijkst is

is de groep, niet het individu.

Ik denk dat dat een belangrijke les is

voor ons als mensen

die altijd in onszelf hebben geloofd

zo superieur zijn.