SEOUL – Veel Zuid-Koreanen herinneren zich de dagen dat inktvis goedkoop was, alledaags voedsel: roergebakken met pittige chilivlokken, gestoomd in een bad met water en soju, of gedroogd en gegeten als snack in de bar, samen met een pint ijskoud bier.
Kim Tae-won, hoogleraar aan de afdeling Oceaanwetenschappen van de Zuid-Koreaanse Inha Universiteit, herinnerde zich toen hij in de jaren negentig op de middelbare school zat dat “inktvis een van de belangrijkste visbestanden in de Koreaanse Oostzee was.”
“Het was overvloedig, betaalbaar en een vertrouwd onderdeel van de dagelijkse maaltijden”, vertelde hij aan Mongabay.
Maar de inktvisprijzen in Zuid-Korea zijn omhooggeschoten. Eén reden is dat de inktvisvangst van het land dramatisch is afgenomen; volgens de nationale statistiekdienst van het land is het huidige volume slechts een zestiende van dat in 2002.
Tussen 2023 en 2025 produceerden de meest prominente visserijen van Zuid-Korea nog geen 10% van de jaarlijkse inktvisvangst in het piekproductiejaar 1999, toen ongeveer 225.122 ton inktvis werd gevangen uit de omringende zeeën van het Koreaanse schiereiland.
Een nieuwe studie, gepubliceerd in het tijdschrift Communicatie Aarde & Milieu in oktober geeft een zorgwekkende voorspelling. Er wordt geschat dat Zuid-Korea tegen 2040 een ‘zero-catch state’ zal worden voor de vliegende inktvis in de Stille Oceaan.Todarodes pacificus), de populairste inktvissoort van het land, als gevolg van klimaatverandering en hittegolven op zee.
Onderzoekers van de Pukyong National University (PKNU) in Busan hebben de visserijgegevens van 1993 tot 2025 aan een kruisonderzoek onderworpen met gegevens over zeetemperaturen, oceaanstromingen, wind en klimaatomstandigheden in de Stille Oceaan.
“In eenvoudige bewoordingen vroegen we ons af of veranderingen in de oceaan konden helpen bij het verklaren van de veranderingen die vissers in hun vangsten zagen”, zegt Kim Kyung-hoi, de corresponderende auteur van het onderzoek en professor aan de afdeling Ocean Engineering van PKNU.
Modellen van de onderzoekers suggereren dat vissers in de Zuid-Koreaanse wateren al in 2043 of zelfs in 2048 te maken kunnen krijgen met nulvangstscenario’s, afhankelijk van de verschillende emissieresultaten.
“Onze bevindingen suggereren dat inktvissen te maken hebben met verschillende, met elkaar samenhangende druk,” vertelde Kim Kyung-hoi aan Mongabay. “Door de opwarming op de lange termijn worden traditionele visgronden minder geschikt, terwijl hittegolven op zee – periodes van ongewoon warm zeewater die minstens vijf opeenvolgende dagen duren – episoden van intense hittestress toevoegen.”
De temperatuur van het zeewater rond het Koreaanse schiereiland is de afgelopen tien jaar met 0,7 graden Celsius (1,26 graden Fahrenheit) gestegen, meer dan tweemaal het mondiale gemiddelde. Als deze trend zich zou voortzetten, zou dit niet alleen de inktvisvangst in gevaar brengen, maar zou het ook het grotere ecologische systeem kunnen veranderen, aangezien warmwater mariene soorten zich in de wateren van het land vermenigvuldigen.
Uit het onderzoek bleek ook dat de binnenlandse vangst van Japanse amberjack (Seriola quinqueradiata), dat op inktvissen jaagt en warmere zeeomstandigheden bevordert, is toegenomen naast de opwarmende zeeën en een duidelijke daling van de inktvisvangst.
Volgens het onderzoek worden deze algehele stressfactoren door sterke La Nina-omstandigheden benadrukt, omdat ze vaak in verband worden gebracht met grotere hittegolfactiviteit op zee in de daaropvolgende herfst en winter.
“Onze analyse suggereert dat veranderingen in de wind en de oceaancirculatie ertoe bijdragen dat er meer warm water naar de Oostzee wordt getransporteerd”, zegt Kim Kyung-hoi.
“De boodschap is echter niet simpelweg dat ‘La Nina ervoor zorgt dat inktvissen verdwijnen.’ De opwarming op de lange termijn zorgt voor de achtergronddruk, en de klimaatvariabiliteit kan ongunstige omstandigheden in bepaalde jaren versterken”, voegde hij eraan toe.
De studie laat zien hoe inktvis “veranderingen in het milieu verbindt met het dagelijks leven”, aldus de PKNU-academicus. “Het is een bekend onderdeel van de Koreaanse eetcultuur, en de beschikbaarheid ervan is belangrijk voor consumenten, vissers, verwerkers en kustbedrijven.”
Kim Tae-won, die niet bij het onderzoek betrokken was, was het daarmee eens. “Inktvis is een van de belangrijkste en cultureel belangrijkste visbestanden van Zuid-Korea”, zei hij. “Ik denk dat dit onderzoek benadrukt dat klimaatverandering niet alleen een reële bedreiging vormt voor de mariene ecosystemen, maar ook voor onze eettafels.”
Inktvismigraties
Dit betekent echter niet dat de vliegende inktvis uit de Stille Oceaan biologisch zal uitsterven. Veel deskundigen zijn van mening dat de inktvis zich over het algemeen noordwaarts beweegt, voorbij Siberië en richting de Noordelijke IJszee.
“Inktvissen zijn zeer mobiele soorten, en hun migratie, voeding, groei en voortplanting worden sterk beïnvloed door de watertemperatuur,” zei Kim Tae-won. “Zelfs relatief kleine veranderingen in de temperatuur van de oceanen kunnen hun migratieroutes, paaigronden en geschiktheid van habitats veranderen.”
Jung Suk-geun, een professor aan de afdeling Marine Life Science van de Jeju National University, die de effecten van klimaatverandering op de visserij heeft bestudeerd, zei dat de vangsten van inktvissen in Azië zijn afgenomen, eerst in Taiwan, daarna in de Pacifische kant van Japan, in de Straat van Korea en vervolgens in de oostkust van Zuid-Korea.
“Dit is duidelijk te wijten aan de opwarming van de oceaan, veroorzaakt door klimaatverandering en de opwarming van de aarde,” zei Jung.
Wereldwijd nemen de inktvispopulaties niet noodzakelijkerwijs af. De Oost-Chinese Zee heeft over het algemeen haar paaigronden voor inktvissen behouden, zei ze.
In Europa vangen Noordzeevissers naar verluidt meer inktvis en octopus dan in de afgelopen jaren.
“Terwijl sommige inktvispopulaties afnemen, kunnen andere hun verspreidingsgebied uitbreiden of in overvloed toenemen naarmate de omstandigheden in de oceaan veranderen,” zei Kim Tae-won.
Met andere woorden: verstoringen van de voedselketens of een afname van roofdiersoorten zouden ervoor kunnen zorgen dat sommige inktvissoorten zich kunnen vermenigvuldigen, hoewel de Oostzee, ook bekend als de Japanse Zee, het tegenovergestelde effect heeft gezien voor de vliegende inktvis in de Stille Oceaan.
Een verdere afname van het aantal inktvissen, zo waarschuwde hij, “zou de ecologische interacties kunnen verstoren en mogelijk tot een vermindering van de biodiversiteit kunnen leiden.”
Kwetsbare zee
Jung beschouwde de Oostzee als de meest kwetsbare ‘van de marginale zeeën in Oost-Azië’. Snoekbaarzen koolvis (Gadus chalcogrammus) en zeilvinzandvis (Arctoscopus japonicus) – beide koudwatersoorten – zijn vrijwel verdwenen uit de Oostzee, zei ze.
“De soortveranderingen hadden ernstige gevolgen voor de visserijsector in Zuid-Korea”, zei ze.
De inktvisvisserij op het oostelijke eiland Ulleung in Zuid-Korea is bijvoorbeeld “volledig failliet gegaan”, zei Jung. Ondanks overheidssubsidies hebben vissers langs de oostkust hun faciliteiten verlaten, vaak met schulden.
De import slaagt er niet in de prijsstijgingen van deze geliefde vis te stoppen. Volgens de Korea Agro-Fisheries & Food Trade Corporation zijn de kosten van een middelgrote verse inktvis uit de kust van het land tussen 2022 en 2026 met ruim 40% gestegen.
De Zuid-Koreaanse regering heeft geprobeerd de vergunningen voor diepzeevisserij in buitenlandse wateren, zoals rond Brazilië en Argentinië, te vergroten, zo meldt de Seoul Economic Daily.
Kim Kyung-hoi zei dat er meer onderzoek nodig is om de achteruitgang van de inktvispopulaties in de Oostzee goed te kunnen volgen.
“Vangstgegevens zijn waardevol, maar ze geven geen directe telling weer van alle inktvissen in de zee”, zei hij.
Bannerafbeelding: Inktvis drogen in de zon in Zuid-Korea. Afbeelding door Bryan Dorrough via Flickr (CC BY 2.0).
Citaties:
Kim, JG, en Kim, JS (2018). Klimaatverandering en uitputting van de bestanden van snoekbaarskoolvis in de Oostzee. Tijdschrift voor Milieugezondheidswetenschappen, 44(3): 259-266. doi:10.5668/JEHS.2018.44.3.259
Park, S., Yoon, S., Lee, IC, en Kim, K. (2026). Trapsgewijze ineenstorting van de visserij in verband met degradatie van thermische habitats, hittegolven op zee en de toestroom van roofdieren. Communicatie Aarde & Milieu. doi:10.1038/s43247-026-04110-w
Seong, GC, Baek, JI, Yang, JH, Lee, SK, Shim, JM, en Kim, MJ (2026). Herevaluatie van de levensgeschiedeniskenmerken van zandvissen (Arctoscopus japonicus) in de Oost-Koreaanse wateren. Tijdschrift voor mariene wetenschappen en techniek, 14(10), 932. doi:10.3390/jmse14100932
