Het federale agentschap dat toezicht houdt op de Amerikaanse visserij heeft op 2 september een lijst met prioriteiten vrijgegeven, waarmee de belofte van de regering-Trump om de binnenlandse industrie te dereguleren wordt bevorderd.
De lijst met 34 prioriteiten werd gepubliceerd door de Amerikaanse National Oceanic and Atmospheric Administration (NOAA) Fisheries, die samen met regionale en tribale raden toezicht houdt op wetenschappelijk onderzoek, gegevensverzameling en regulering van commerciële visserijactiviteiten in de Verenigde Staten. De lijst schetst het voornemen van het agentschap om de beperkingen op waar, wanneer en met welk vistuig vissers mogen vissen te versoepelen.
De Amerikaanse visserij wordt wereldwijd erkend als een van de meest streng gereguleerde en duurzame ter wereld. Natuurbeschermers zeggen dat de nieuwe prioriteiten van het agentschap het nieuwste signaal zijn van een regering die van plan is het agentschap te dereguleren en te ontfinancieren. Ze waarschuwen dat deregulering de deur zal openen voor overbevissing en blijvende schade zal toebrengen aan ecosystemen die de gezondheid van de oceanen ondersteunen en de visserij in stand houden.
“Als we dit jaar of volgend jaar de regelgeving terugschroeven en een aantal zeer waardevolle visserijtakken overbevissen, kan het jaren duren voordat deze visserijen weer op het goede spoor komen naar een gezond (bestands)niveau”, vertelde Reggie Paros, senior directeur public affairs bij de in New York gevestigde NGO Environmental Defense Fund, telefonisch aan Mongabay. “De gevolgen die we op het water zouden zien, zouden bijzonder schadelijk zijn.”
De lijst met prioriteiten omvat onder meer het terugdraaien van de beperkingen op de visserij in de buurt van beschermde soorten, en stelt voor om de visserijbeperkingen bij nationale mariene monumenten, beschermde gebieden van de oceaan die bedoeld zijn om natuurlijke, wetenschappelijke en culturele hulpbronnen te behouden, op te heffen. Het beveelt aan om de “nationale normen” van NOAA Fisheries, de wettelijke richtlijnen die het agentschap sinds de oprichting hebben gevormd, te verzwakken. De prioriteiten vereisen ook dat de visserij de monitoringtechnologie en de methoden voor het delen van gegevens moderniseert, en vissers beter integreert in de planning en besluitvorming.
Bij de aankondiging van de nieuwe prioriteiten van het agentschap schreef Eugenio Piñeiro Soler, assistent-administrateur van de NOAA Visserij: “Ons mandaat is duidelijk: we moeten alleen reguleren waar nodig, innoveren waar mogelijk, en ons werk altijd evalueren aan de hand van de reële economische en natuurbehoudsresultaten die we aan het Amerikaanse publiek leveren.”
Mongabay nam contact op met NOAA Fisheries voor commentaar, maar ontving geen antwoord per publicatie.
Het terugdraaien van de visserijbeperkingen
De 34 prioriteiten volgen op een uitvoerend bevel van president Donald Trump in april 2025, waarin werd beloofd de binnenlandse visserij te bevorderen en “de druk van onnodige regelgeving en ongunstig beleid” weg te nemen. In de aankondiging van de prioriteiten van 2 september beloofde NOAA Fisheries om in “de komende maanden” een breed plan voor de Amerikaanse visserij uit te brengen, genaamd de America First Seafood Strategy.
Zoals Mongabay in juni meldde, omvat de door de regering voorgestelde begroting voor het begrotingsjaar 2027 diepe bezuinigingen op de NOAA-visserij, inclusief de beëindiging van bepaalde visserijbeheerprogramma’s, visserijonderzoeken en gegevensverzameling. Het zou ook een aantal van de belangrijkste natuurbehoudsprogramma’s van NOAA Fisheries schrappen, waaronder subsidies ter ondersteuning van bedreigde diersoorten.
De regering-Trump verzwakte in juli de Endangered Species Act (ESA) door de bescherming van habitats te schrappen. In haar prioriteitenlijst beloofde NOAA Fisheries de visserijbeperkingen te heroverwegen die voorheen vereist waren onder de ESA en de Marine Mammal Protection Act, met name met betrekking tot Noord-Atlantische walvissen (Eubalaena glacialis), gewone zeehonden (Phoca vitulina), bultruggen (Megaptera novaeangliae), kleintandzaagvis (Pristis pectinata), reuzenmanta’s (Mobula birostris), en verschillende soorten zeeleeuwen, ijsrobben en zeeschildpadden.
Wat NOAA Fisheries voorstelt terug te dringen zijn “de absolute basisprincipes van het behoud van een gezond oceaanecosysteem”, vertelde Andrea Treece, adjunct-hoofdadvocaat van het Oceans-programma bij de in San Francisco gevestigde NGO Earthjustice, telefonisch aan Mongabay.
“Dat is in de eerste plaats de bouwsteen voor een gezonde visserij op lange termijn”, zei ze.
Sommige van de prioriteiten van het agentschap zijn al van kracht, zoals het verzet tegen elke toekomstige eis van de noordoostelijke kreeftenvisserij om touwloos vistuig te gebruiken, een dure beperking waarvan de voorstanders beweren dat deze zou voorkomen dat de ernstig bedreigde Noord-Atlantische walvissen, waarvan er nog geen 400 over zijn, verstrikt raken.
Trump ondertekende op 11 juni een proclamatie waarin hij probeerde de commerciële visserijbeperkingen voor drie nationale mariene monumenten in de Stille Oceaan op te heffen: Papahānaumokuākea, Rose Atoll en Mariana Trench. Het doel verscheen opnieuw in de prioriteitenlijst van NOAA Fisheries, met de toevoeging van ‘Pacific Remote Islands’, de vroegere naam voor Pacific Islands Heritage Marine National Monument.
De regering-Trump bracht in april 2025 een afzonderlijke proclamatie uit om dat monument open te stellen voor de commerciële visserij, maar een federale districtsrechtbank in Honolulu vernietigde de richtlijn in augustus 2025. De proclamatie van 11 juni wordt ook geconfronteerd met uitdagingen voor de rechtbank. Samen vertegenwoordigen deze monumenten 3,1 miljoen vierkante kilometer aan cruciale ecosystemen, waaronder koraalatollen, diepzeeloopgraven en eilanden.
Trump opende op 6 februari ook het Northeast Canyons and Seamounts Marine National Monument ten zuidoosten van Cape Cod opnieuw voor commerciële visserij. Dat monument stond niet op de prioriteitenlijst, maar ook het wordt geconfronteerd met juridische uitdagingen van milieugroeperingen.
‘Nieuwe en opkomende dreiging’
In een ander deel van de prioriteitenlijst wordt voorgesteld de nationale richtlijnen voor de Amerikaanse visserij te wijzigen. Dit zijn al lang bestaande pijlers van de Magnuson-Stevens Fishery Conservation and Management Act uit 1976, de belangrijkste wet op het gebied van visserijbeheer van het land.
Dit is nieuw terrein, aldus Paros van de NGO Environmental Defense Fund. “Ik denk niet dat we bij eerdere regeringen de intentie hebben gehad om de nationale standaardrichtlijnen daadwerkelijk te herzien en vooruitgang te boeken met deregulering omwille van de deregulering,” zei hij.
“Ik denk echt dat dit een nieuwe en opkomende dreiging is die we ervaren,” voegde Paros eraan toe.
Vissers maken zich zorgen over een uitgeputte agentschap
Veel groepen uit de visserijsector juichten de focus van de NOAA-visserij op deregulering en modernisering toe.
Maar bij elke nieuwe regering houden de vissers “de adem in” om te zien welk nieuw beleid er zal ontstaan en welk beleid zal worden verworpen, vertelde Beth Casoni, uitvoerend directeur van de Massachusetts Lobstermen’s Association, telefonisch aan Mongabay.
Voor vissers als Scott Hickman, kapitein van een charterboot en commercieel red snapper-aandeelhoudersoogster in Galveston, Texas, is de wens van NOAA Fisheries om de binnenlandse visserij te ondersteunen iets waar hij achter kan staan. Maar het verzwakken van de Magnuson-Stevens Act is niet de manier om dat te doen, zei hij telefonisch tegen Mongabay.
“De huidige regering wil meer Amerikaanse eiwitten uit de oceaan en ik steun dat”, zei Hickman. “Hoe komen we daar? Hoe kunnen we dat vergroten? Het is door beter management, betere wetenschap en betere technologie die deze aandelen beheert.”
Er zit veel goeds in de visserijprioriteiten van de NOAA, zei hij, namelijk in de focus op het delen van gegevens en geavanceerde technologieën. Hickman organiseert al een aantal jaren een proefproject van de Universiteit van Massachusetts op zijn boot om Starlink-satellietondersteunde videomonitoring te testen, die de locatie van het schip volgt en vangstgegevens. Er is volop ruimte voor innovatie in de manier waarop vissers worden gemonitord en gegevens delen, zei hij.
Maar dat zal de Magnuson-Stevens Act niet vervangen, voegde hij eraan toe, en het zal de bezuinigingen niet compenseren.
“Je weet dat we aandelenbeoordelingen proberen uit te voeren en de wetenschap te doen”, zei Hickman. “Nou, verdomme, je hebt de helft van het (visserijpersoneel) kwijtgeraakt en daarna heb je al deze programma’s geschrapt.”
Bannerafbeelding: Haring wordt in 2015 gelost van een vissersboot in Rockland, Maine. Afbeelding door Robert F. Bukaty/AP Photo.
Visserij en klimaatonderzoek zouden zwaar getroffen worden in de door Trump voorgestelde begroting
De Amerikaanse Magnuson-Stevens-visserijwet wordt 50 jaar vanwege zorgen over bezuinigingen
Feedback: Gebruik dit formulier om een bericht te sturen naar de redacteur van dit bericht. Als u een openbare reactie wilt plaatsen, kunt u dat onderaan de pagina doen.
