KUALA LUMPUR – Microplastics, kleine plastic deeltjes van ongeveer 5 millimeter (0,2 inch) of kleiner, hebben zich volgens een recente studie gevestigd in de skeletten van koralen in een beschermd zeegebied in Maleisië.
De studie, gepubliceerd in het tijdschrift Regionale studies in mariene wetenschappengericht op Pulau Redang Marine Park, in de zuidelijke Zuid-Chinese Zee. Pulau Redang staat bekend om zijn turkooisblauwe water en rijke koraalriffen en is sinds 1985 aangewezen als beschermd marien gebied.
Onderzoekers van de Universiti Malaysia Terengganu (UMT) verzamelden 200 koraalfragmenten van vijf riflocaties rond het mariene park, voor de oostkust van het schiereiland Maleisië, en ontdekten dat 64% van de fragmenten microplastics bevatte.
Microplastics zijn afkomstig van opzettelijk vervaardigde deeltjes zoals industriële pellets en microkralen in producten voor persoonlijke verzorging, maar ook van de afbraak van grotere plastic artikelen zoals plastic flessen en vistuig. Deze kleine deeltjes zijn overal te vinden, van bergtoppen tot zeebodems. Zodra ze de oceaan ingaan, kunnen ze heinde en verre reizen.
“Ik was een beetje verrast dat ik zo gemakkelijk microplastics in de koralen kon vinden”, vertelde hoofdauteur Ong Chai Kee aan Mongabay in een videogesprek. “De oceaan is zo groot en ik dacht: ‘Hoe groot is de kans dat dit kleine plastic in zoveel koralen terechtkomt?'”
Het team heeft monsters genomen van twee dominante harde koralen: de vertakkende Acropora en de rotsachtige Porites. Om de microplastics te isoleren, losten ze het calciumcarbonaat van de koralen op in 5% zoutzuur, sterk genoeg om het koraal op te lossen, maar niet het plastic.
Het belangrijkste plastic dat werd geïdentificeerd was polyethyleentereftalaat (PET), een polymeer dat veel wordt gebruikt in drinkflessen voor eenmalig gebruik. Ong zei dat zwarte microplastics ook vaak voorkomen, wat mogelijk verband houdt met zwarte watersportartikelen.
“De kleur van het microplastic kan helpen de bron van het plastic te achterhalen”, zegt Ong, marien bioloog bij UMT.
“Een van de kleuren die we in veel microplastics aantroffen, was zwart, wat afkomstig zou kunnen zijn van wateractiviteiten zoals snorkelen of duiken, waar vaak zwart wordt gedragen,” voegde ze eraan toe. “Maar we kunnen niet met zekerheid zeggen dat de microplastics uit dit toeristische gebied afkomstig zijn, omdat het mariene milieu zo open is.”
Lee Jen Nie, corresponderend auteur van het onderzoek en universitair hoofddocent mariene wetenschappen aan de UMT, zei dat het team ervoor heeft gekozen om microplastics in koralen te bestuderen vanwege de open oceaanomgeving en het feit dat koralen onbeweeglijke dieren zijn die op de zeebodem leven.
“Ze bevinden zich op de bodem van de zeebodem en bewegen niet, dus vertrouwen ze op wat de waterkolom hen brengt”, vertelde ze Mongabay in een videogesprek.
De hoeveelheid microplastics verschilde niet veel tussen Acropora en Porites. Uit het onderzoek bleek echter dat de grillige, vertakkende structuur van Acropora gevoeliger was voor plastic dat in het oppervlak verstrikt raakte.
Ondertussen hadden koralen die verstrikt waren in plastic afval of vezels bijna drie keer zoveel microplastics in hun skeletten als koralen die dat niet deden.
“Als het plastic eenmaal verstrikt raakt in de koralen, kunnen ze niet meer wegrennen”, zegt Lee. “Ze zouden dus een directe bron van plastic hebben.”
Locaties dichter bij toeristische hotspots registreerden de hoogste niveaus van verontreinigende stoffen, terwijl rustigere locaties gereserveerd voor het nestelen van schildpadden lagere niveaus hadden. Long Beach, de drukste toeristische trekpleister, registreerde 1,31 microplasticdeeltjes per gram koraal – meer dan het dubbele van de 0,54 gemeten in Chagar Hutang, een broedplaats voor schildpadden.
Volgens een eerder onderzoek van onderzoekers uit Taiwan en de VS kan blootstelling aan microplastics ervoor zorgen dat koraalstructuren sneller afbreken.
De UMT-wetenschappers merkten echter op dat ze onzeker zijn over de grotere ecologische impact die microplastics hebben op de gezondheid van koraal en dat de gevolgen op de lange termijn een belangrijk gebied voor verder onderzoek zouden kunnen zijn.
Muhammad Reza Cordova, een mariene wetenschapper bij het Indonesische Nationale Onderzoeks- en Innovatiebureau (BRIN), die geen deel uitmaakte van het onderzoek, zei dat het onderzoek een belangrijke les liet zien.
“Het beschermen van koraalriffen moet zich niet alleen richten op visserijbeperkingen of toerismebeheer”, vertelde hij Mongabay in een e-mail.
“We moeten in de eerste plaats ook voorkomen dat plastic afval in het mariene milieu terechtkomt”, voegde hij eraan toe. “Beschermde mariene gebieden zijn belangrijk, maar hun grenzen kunnen de microplastics die door oceaanstromingen worden meegevoerd of gegenereerd door menselijke activiteiten in de buurt niet tegenhouden.”
Bannerafbeelding: Duikers verzamelen koraalmonsters in Pulau Redang Marine Park, Maleisië. Afbeelding met dank aan Ong Chai Kee.
Plastic ‘Frankenrocks’ vormen een nieuwe vervuilingsbedreiging voor het kustmilieu
Citaties:
Lin, PY, Hsieh, SL, Ding, DS, Chen, CTA, Beck, DE, & Hsieh, S. (2025). Microplastics veranderen de kristalgroei in koraalskeletstructuren. Milieuchemiebrieven, 23(1), 7-11. doi:10.1007/s10311-024-01790-8
Ong, CK, Anuar, ST, Khalik, WMAWM, Ibrahim, YS, & Lee, JN (2026). Effectieve zuurbehandeling en onderzoek naar microplastics in twee veel voorkomende harde koralen uit Pulau Redang Marine Park, Maleisië. Regionale studies in mariene wetenschappen104916. doi: 10.1016/j.rsma.2026.104916
