Een visserskat die zwaargewond en ondervoed werd aangetroffen in het noorden van Bangladesh, is na maanden van intensieve rehabilitatie teruggezet in het wild.
De kat werd onlangs vrijgelaten in een theeplantage grenzend aan een groot zoetwatermoerasland, nadat hij was voorzien van een satellietvolghalsband.
Vissende katten (Prionailurus viverrinus), een van de grotere soorten kleine wilde katten, kan volgens de IUCN, de mondiale autoriteit voor natuurbehoud, wel 7.500 in het wild tellen. Ze worden vooral gevonden in India, Sri Lanka en Bangladesh, waar ongeveer 95% van hun verspreidingsgebied buiten beschermde gebieden valt. Ze komen ook voor in Cambodja, Myanmar, Nepal, Pakistan en Thailand; en men denkt dat deze lokaal uitgestorven zijn in Indonesië en Vietnam.
Het Bangladesh Forest Department heeft de mannelijke visserskat in februari 2026 gered en overgebracht naar het Jankichara Wildlife Rescue and Rehabilitation Centre in het noordoosten van het land.
De kans dat het zou overleven was klein, volgens de Creative Conservation Alliance (CCA), de non-profitorganisatie voor natuurbehoud die het centrum runt.
“Zijn kaak was ontwricht, hoogstwaarschijnlijk doordat hij door mensen werd geslagen, en hij kon zichzelf niet voeden. Hij was ernstig ondervoed en woog amper vijf kilo”, vertelde Caesar Rahman, CEO van de CCA, per e-mail aan Mongabay. “We hadden heel weinig hoop dat hij het zou overleven.”
Na weken van geassisteerde sondevoeding en diergeneeskundige behandeling verbeterde de gezondheid van de kat en bereikte uiteindelijk 12 kg (26,5 lb).
Om een soepele overgang naar het wild te garanderen, hielden natuurbeschermers de kat ruim acht weken in een afgesloten ruimte op de Ooterbhag en Indanugger Tea Estate. Na de vrijlating zullen ze de bewegingen ervan per satelliet volgen.
“In de meeste gevallen die we tegenkomen, krijgen geredde dieren geen goede rehabilitatie, dus sterven ze in de zorg, of worden ze vrijgelaten zonder protocol en is hun lot nooit bekend”, zei Rahman.
Muntasir Akash, assistent-professor zoölogie aan de Universiteit van Dhaka, die niet betrokken was bij de inspanning, zei tegen Mongabay: “Elk leven is van belang. Maar vanuit een herwilderend perspectief is het niet per se herwilderen. Het is een conflicttranslocatie.”
Akash zei dat hoewel de revalidatie de kat hielp om weer fysiek fit te worden, het weinig deed om het ruimtelijke geheugen te ontwikkelen dat nodig is voor een vrije levensstijl. “Maar over het geheel genomen is het een nieuwe mijlpaal in het onderzoek naar de ruimtelijke ecologie in Bangladesh,” voegde hij eraan toe.
Mongabay eerder gerapporteerd op een studie waaruit bleek dat 31% van de mediaberichten over vissende katten tussen 2005 en 2021 gingen over de dood van katten. Bij bijna de helft van deze sterfgevallen was sprake van een ‘kill-on-sight’-reactie van lokale vis- en eendenboeren.
Rahman zei dat hij optimistisch is dat de aanpak van de CCA ten aanzien van rehabilitatie en samenwerking met theeplantages als blauwdruk kan dienen voor toekomstige natuurbehoudsinspanningen. “Er zijn minstens 135 theeplantages in het noordoostelijke deel van Bangladesh”, zei hij. “Het staat nog in de kinderschoenen, maar dit zou een bruikbaar model kunnen worden voor natuurbehoud in een dichtbevolkte regio.”
Bannerafbeelding: De vissende kat met de satelliethalsband. Afbeelding met dank aan Moktadir Rahman/CCA.
