Een door het leger gesteunde operatie heeft volgens de Africa Nature Investors Foundation (ANI) een grote illegale goudmijn in het Gashaka-Gumti National Park stilgelegd, waardoor meer dan 4.000 mijnwerkers uit het grootste nationale park van Nigeria zijn verdreven.
De mijnwerkers waren al gevlucht toen Nigeriaanse soldaten in juli in het mijngebied van Kila aankwamen, aldus Tunde Morakinyo, uitvoerend directeur van ANI, een Nigeriaanse natuurbeschermingsorganisatie die samenwerkt met de regering om Gashaka-Gumti te beheren. Hij zei dat er tijdens de operatie geen schoten zijn afgevuurd en dat er bulldozers zijn ingezet om de mijnputten en schachten te vullen.
Terwijl wereldleiders en natuurbeschermers naar Armenië gaan voor de VN-top over biodiversiteit van 19 tot 30 oktober, met als doel om tegen 2030 30% van het land en de wateren te beschermen en te behouden, benadrukt het harde optreden de complexiteit van het beschermen van enkele van de meest biodiverse plekken op aarde. Gashaka-Gumti is een bolwerk voor een van de zeldzaamste primaten ter wereld: de chimpansee uit Nigeria en Kameroen (Pan troglodytes ellioti). Het park herbergt ook meer dan 1.000 plantensoorten en honderden vogel- en vlindersoorten, met enkele van de hoogste percentages van endemisme op het continent.
De operatie volgde op jaren van toenemende wrijving over de mijnbouw in het park. Eind 2025 bereikten de spanningen een hoogtepunt. Volgens Morakinyo werden in oktober 2025 twee rangers gedood door mijnwerkers. De sterfgevallen hadden een diepe impact op zijn team en versterkten zijn vastberadenheid om de mijnbouw te stoppen, zei hij. “We zijn een klein team en wanneer twee leden van ons team worden gedood, is het vanwege de impact en het moreel van het hele team moeilijk te zeggen hoe traumatisch dit was”, vertelde Morakinyo aan Mongabay via een Google Meet-oproep.
Ibrahim Musa Goni, conservator-generaal van de Nigeriaanse National Park Service (NPS), bevestigde de sterfgevallen aan Mongabay. Mongabay kon echter niet onafhankelijk de details van het incident verifiëren en ook niet of de moorden direct aanleiding waren voor de militaire operatie.
Goni zei dat de gouverneurs van de staten Adamawa en Taraba de inspanningen steunden, naast het leger en het ANI, dat financiële en technische hulp verleende. De NPS is verantwoordelijk voor het park, terwijl ANI de natuurbehouds- en beheeractiviteiten ondersteunt.
“De inspanningen van de overheid zijn niet genoeg”, vertelde Goni aan Mongabay in een interview via Google Meet. “Je hebt de steun nodig van ontwikkelingspartners, niet-gouvernementele organisaties en internationale donoren als aanvulling op de inspanningen van de overheid.”
In juli, na onderhandelingen tussen ANI en gemeenschapsleiders en oproepen van de NGO aan de regering, trokken Nigeriaanse soldaten het Kila-mijngebied nabij de noordelijke grens van het park binnen.
Voor de parkautoriteiten is de directe uitdaging het buitenhouden van de mijnwerkers. Voor de duizenden mensen die afhankelijk waren van Kila is het een manier om te overleven. Goni erkende dat de mijnwerkers zouden kunnen terugkeren, wat vragen oproept over hoe lang de sluiting zal duren en of deze een blijvende impact zal hebben op de inspanningen voor natuurbehoud.
Maar uit interviews met voormalige mijnwerkers en lokale bewoners blijkt dat de economische druk die mensen naar het park drijft, blijft bestaan. De mijnbouw leverde niet alleen werk op voor goudzoekers, maar ook voor voedselverkopers, handelaars en anderen die afhankelijk waren van de inkomsten die zij genereerden.
Een park onder druk
Gashaka-Gumti wordt, net als veel andere beschermde gebieden in Afrika, geconfronteerd met toenemende druk van illegale mijnbouw, stroperij en onveiligheid. Het park, aangelegd in 1991, beslaat 6.731 vierkante kilometer (2.599 vierkante mijl) in de staten Adamawa en Taraba langs de grens van Nigeria met Kameroen.
Morakinyo zei dat de mijnbouw zich van buiten het park naar beschermd bos verspreidde. ANI beweert dat politiek verbonden financiers en gewapende groepen profiteerden van de handel in goud.
“Dit zijn jongens met veel geld en serieuze politieke steun”, zei Morakinyo.
Mongabay kon deze links niet onafhankelijk verifiëren. Het weerspiegelt echter een dynamiek die te zien is in de illegale goudhandel in andere delen van Nigeria.
Goni noemde mijnbouw een groeiende bedreiging voor de beschermde gebieden van Nigeria, in verband met andere natuurcriminaliteit en onveiligheid. Hij zei dat naast de twee rangers die in 2025 in Gashaka-Gumti werden gedood, dat jaar nog een ranger werd neergestoken. ANI zei dat het ook hielp bij het sluiten van een tweede mijn in Bodel, in de zuidelijke sector van het park.
In heel Nigeria heeft de onveiligheid het beheer van andere parken bepaald. Goni benadrukte dat de dertien nationale parken in Nigeria nog steeds patrouilles van rangers hebben, hoewel hij erkende dat het toerisme in delen van de parken Kainji Lake en Chad Basin is opgeschort. Nigeria heeft 17 nationale parken.
Op de vraag wie de mijnbouw financierde, wees Goni naar houders van mijnbouwvergunningen, maar hij identificeerde de personen achter Kila niet en verstrekte tijdens het interview geen gegevens over de vervolging. Hij zei dat de dienst licenties betwist die zich uitstrekken tot beschermde gebieden.
“Voor de illegale mensen is geen plaats in onze beschermde gebieden”, zei hij. Goni waarschuwde ook dat sommige mijnbouw net buiten de parkgrenzen plaatsvindt.
Wanneer de goudeconomie eindigt
Mongabay sprak met Iliyasu Jussaini, 64, het dorpshoofd van Kila, die de mijn omschreef als een belangrijke bron van inkomsten voor de gemeenschap. Handelaren, voedselverkopers, jongeren en traditionele leiders profiteerden allemaal van de mijnbouwactiviteiten, zei hij. Jussaini erkende dat ook hij betalingen ontving die verband hielden met de mijn en dat mijnwerkers hadden beloofd een huis voor hem te bouwen. Hij sprak met Mongabay via WhatsApp via een tolk.
Die voordelen verdwenen met de sluiting. Sommige bewoners die eerder bij de mijnbouw betrokken waren, vervoeren nu passagiers per motorfiets, zei hij. Anderen zijn naar nieuwe mijnsites gegaan. Toch steunde hij het behoud van het park en riep hij op tot gesprekken over alternatieve bestaansmiddelen.
Musa Yuguda, 40, die voorheen in Kila mijnbouwde, werd via WhatsApp door Mongabay geïnterviewd via een tolk. Yuguda zei dat hij zich tot de goudwinning wendde omdat andere werkgelegenheid schaars was. Hoewel hij wist dat mijnbouw in het park illegaal was, waren de inkomsten moeilijk te weerstaan en hielpen ze hem een deel van zijn huis te bouwen. Hij zei dat hij nu liever zou willen leven van de landbouw of van het motortransport. Andere mijnwerkers, zo voegde hij eraan toe, waren naar mijngebieden elders in Nigeria of over de grens met buurland Kameroen verhuisd.
Adamu Salihu, 21, zei dat hij goudhoudend materiaal had gewassen en mijnbouwapparatuur had bediend. Hij heeft nu geen baan en wil steun om een bedrijf te starten. Deze interviews werden gefaciliteerd door ANI en afgenomen door Mongabay via WhatsApp via tolken. De Engelse rekeningen weerspiegelen deze interpretaties.
Onderzoek biedt aanwijzingen waarom de mijnbouw in deze regio plaatsvond. Uit een veldstudie uit 2021 in het Gashaka Local Government Area, in de staat Taraba, bleek dat er in de regio al meer dan een eeuw een vorm van goudwinning bestaat. “Artisanale goudwinning is een belangrijke activiteit in het levensonderhoud in het studiegebied, ondanks het feit dat veel ervan illegaal worden uitgevoerd”, merkten de auteurs op.
Uit een onderzoek uit 2024 onder 118 vrouwen in hetzelfde gebied, grotendeels gericht op de mijnbouw van edelstenen, bleek dat de bestaansmiddelen gekoppeld waren aan de verkoop van voedsel, de handel in mineralen en de winning ervan.
‘We zijn het park nog aan het bouwen’
Morakinyo van ANI weet dat het sluiten van een mijn de druk erachter niet wegneemt. “Het heeft geen zin om honderden rangers in dienst te nemen en honderden rangers uit te rusten en in te zetten, tenzij je de grondoorzaak van deze illegale activiteiten, namelijk armoede, aanpakt”, zei hij.
Uit een onderzoek uit 2025 onder gemeenschappen in de buurt van Gashaka-Gumti bleek dat veel respondenten zeiden dat ze zouden stoppen met het illegaal betreden van het park als er alternatieve inkomsten beschikbaar zouden zijn. Een onderzoek uit 2023 onder 1.500 mensen rond vier Nigeriaanse parken, waaronder Gashaka-Gumti, documenteerde de vraag naar banen, wegen, water, scholen en gezondheidszorg.
ANI is betrokken geweest bij een groot aantal activiteiten die inspelen op deze behoeften.
ANI zegt dat het meer dan 180 rangers in dienst heeft, maar ondersteunt ook landbouw-, veeteelt-, microfinancierings- en onderwijsinitiatieven. Er wordt een school gebouwd in Kila. Goni van NPS noemde ANI de ondersteuning van zo’n 1.200 boeren en zei dat het partnerschap meer dan 5.000 directe en indirecte banen had gecreëerd.
Hij zei dat de parkdienst ook jonge mensen hielp bij het solliciteren naar banen bij de overheid en met partners vaardigheidstrainingen, beurzen en kleine bedrijven besprak. Er werd geen Kila-specifiek transitieplan, financiering of tijdlijn verstrekt.
Jussaini uitte een lang gekoesterde klacht: hij zei dat sommige families land verloren toen het park zonder compensatie werd aangelegd. Goni betwistte dat verhaal en zei: “Er is geen land dat de regering in Nigeria overneemt waarvoor geen compensatie wordt betaald.” Mongabay kon niet verifiëren of deze gezinnen werden gecompenseerd.
Goni zei dat rangers Kila en nabijgelegen buffergebieden nu in de gaten houden en informatie van lokale burgerwachten verzamelen. Maar hij bood geen garantie dat de mijnwerkers voorgoed verdwenen waren. “Er bestaat een tendens dat de mijnwerkers op een andere manier terugkomen”, zei hij.
Bij Kila zijn de pits mogelijk gesloten. Of mensen manieren vinden om de kost te verdienen zonder ze te heropenen, is een andere vraag. “We zijn nog steeds bezig met het bouwen van het park”, zei Morakinyo. “We hebben nog een lange weg te gaan.”
Bannerafbeelding: De Kila-goudmijn, aan de noordelijke rand van het Nigeriaanse Gashaka-Gumti National Park, vóór de sluiting in juli 2026 door de Nigeriaanse National Park Service en de Africa Nature Investors (ANI) Foundation, met steun van het Nigeriaanse leger. Afbeelding met dank aan de Africa Nature Investors Foundation.
Citaties:
Ojeh, VN, en Elia, E. (2024). Impact van mijnbouw op het levensonderhoud van vrouwen in het lokale bestuursgebied van Gashaka, in de staat Taraba. Journal of Contemporary Research in Sociale Wetenschappen, 6(1), 1-17. doi:10.55214/26410249.v6i1.800
Ahmed YM, Oruonye ED en Abdulkadir Usman Adamu. (2021). Dynamiek van ambachtelijke goudwinning in het lokale bestuursgebied Gashaka in de staat Taraba, Nigeria. International Journal of Scientific Research-updates, 2(1), 001-009. doi:10.53430/ijsru.2021.2.1.0033
Umaru, R., Mamman, G., Ali, A., en Tanko, M. (2025). Implicatie van het personeel van het Gashaka Gumti National Park en de demografie van de steunzonegemeenschap op het gebied van natuurbehoud. Journal of Research in bosbouw, natuur en milieu. Opgehaald van https://www.ajol.info/index.php/jrfwe/article/view/313637
Osunsina, IO, Osunsina, O., en Ogunjinmi, AA (2023). Behoud van biodiversiteit en plattelandsontwikkeling: onafscheidelijke opties voor het beheer van beschermde gebieden. een case study van vier Nigeriaanse nationale parken. Natuurbehoudsonderzoek, 8(1). doi:10.24189/ncr.2023.006
Feedback: Gebruik dit formulier om een bericht te sturen naar de auteur van dit bericht. Als u een openbare reactie wilt plaatsen, kunt u dat onderaan de pagina doen.
