Inheemse kennis x technologie in de zoektocht naar een klein Amazone-aapje

Hoe zoek je naar ’s werelds kleinste aapje?

Eerder dit jaar nam Nicolás Schuldt Durán deze taak op zich nadat hij werd benaderd door leden van een inheemse gemeenschap in Ecuador. Sindsdien maakt hij gebruik van de kennis van het Siekopai-volk en combineert hij deze met passieve akoestische monitoringtechnologie om te zoeken naar pygmee-zijdeaapjes.

Spoiler alert: ze zijn nog steeds op zoek naar deze ongrijpbare soort.

Durán werkt in de Siekoya Remolino-gemeenschap in Ecuador en werkt samen met leden van de inheemse gemeenschap om pygmee-zijdeaapjes op te sporen (Cebuella pygmaea), lokaal genoemd Leoncilloen gegevens verzamelen over waar ze wonen en hoe het met ze gaat.

“De gemeenschap heeft al cameravallen opgezet en een territoriaal monitoringprogramma uitgevoerd om jagers en houthakkers te vangen”, vertelde Durán, oprichter van de natuurbeschermingstechnologieorganisatie Neblina Labs, aan Mongabay in een video-interview. “Dit voegt gewoon nog een instrument toe aan hun toolkit om de biodiversiteit te monitoren.”

Dwergzijdeaapjes, afkomstig uit het westelijke Amazonebekken, zijn zo klein dat een volwassene slechts 140-150 gram (ongeveer 5 ounces) weegt, of het gewicht van een kleine appel. Ze leven hoog in bomen en staan ​​bekend om hun hoge oproepen, inclusief fluitjes die zich vaak in het ultrasone bereik bevinden en waarmee ze met elkaar communiceren. Deze primaten, geclassificeerd als kwetsbaar voor uitsterven, worden bedreigd door de illegale handel in huisdieren, ontbossing en verlies van leefgebied in het Amazone-regenwoud.

Omdat boomgom en -sap een belangrijk onderdeel van hun dieet vormen, worden hun populaties enorm getroffen als bossen worden gekapt. Als gevolg hiervan wordt hun aanwezigheid vaak beschouwd als een goede indicator van hoe het met bossen gaat. “Deze apen zijn erg gevoelig voor verstoringen,” zei Durán. “Ze kwamen naar voren toen de gemeenschappen ons vertelden over de indicatoren voor een goede bosgezondheid. Ze zeiden dat ze de apen niet meer zien als het bos achteruitgaat.”

Het is echter vaak een uitdaging om dwergzijdeaapjes visueel te monitoren. Ten eerste maakt hun omvang het moeilijk. Bovendien leven ze hoog in de buurt van dichte begroeiing, verborgen voor het menselijk oog en camera’s.

Denk aan passieve akoestische monitoring, waarbij op grote schaal audiogegevens worden verzameld om soorten te detecteren die in een ecosysteem leven.

“Het biedt de beste prijs-kwaliteitverhouding als het gaat om het aantal soorten dat je tegen de laagste kosten kunt horen”, zegt Durán.

Eerder dit jaar werkte hij samen met leden van de gemeenschap om een ​​proefproject te lanceren om deze apen met behulp van de technologie te detecteren. Ze begonnen met het in kaart brengen van de gemeenschap, gebaseerd op inheemse kennis en expertise, wat hielp bij het identificeren van bomen en gebieden waar waarschijnlijk dwergzijdeaapjes te vinden zijn. Durán zette vervolgens microfoons in op drie bomen en liet ze 72 uur lang draaien.

Bij analyse van de audio opgenomen door de microfoons kon het team geen pygmee-zijdeaapjegeluiden detecteren. Ze ontdekten echter geluiden van andere dieren, die Durán heeft gebruikt om detectiemodellen te bouwen voor toekomstig gebruik.

Natuurbeschermers hebben in Ecuador opgenomen audio gebruikt in een poging 's werelds kleinste aap te vinden.

“We hebben een goed beeld gekregen van wat daar leeft en wat niet, en hoe divers deze plek is”, zei hij. “Het verbaast je om zoveel lijnen van het spectrogram te zien. Er zijn overal geluiden, vooral bij zonsopgang.”

De zoektocht naar ’s werelds kleinste aapje gaat echter in volle gang.

De gemeenschapskartering die als onderdeel van het proefproject is uitgevoerd, heeft het team een ​​goed inzicht gegeven in waar ze vervolgens naar moeten kijken. Durán zei dat hij ook langdurig veldwerk plant om de recorders voor een langere tijd in te zetten om de kansen op het vastleggen van de apen op band te maximaliseren.

“We zullen in de tussentijd ook proberen andere indicatoren te definiëren”, zei hij. “Maar ons belangrijkste doel is om deze specifieke soort te vinden, omdat deze een goede indicator is voor de gezondheid van de bossen.”

Bannerafbeelding: Een pygmee-zijdeaapje. Afbeelding door Peter Kerrawn via Flickr (CC BY 2.0).

Abhishyant Kidangoor is een stafschrijver bij Mongabay. Vind hem op 𝕏 @AbhishyantPK.