De Cambodjaanse populatie ernstig bedreigde Irrawaddy-dolfijnen is sinds de bevestigde geboorte van zes kalveren dit jaar toegenomen tot naar schatting 118 exemplaren. Ze zijn geboren langs een 120 kilometer lang stuk rivier in de provincies Kratie en Stung Treng, in het noordoosten van het land.
Natuurbeschermingsfunctionarissen zeggen dat de geboorten een sterk teken zijn dat de enige walvisachtigen in de rivier zich kunnen herstellen als de ernstige bedreigingen voor het milieu worden beteugeld. rapporten bijdrager Eung Sea voor Mongabay.
In Cambodja en Laos zijn Irrawaddydolfijnen (Orcaella brevirostris) worden beschouwd als heilige dieren die de voorouderlijke geest van de rivier vertegenwoordigen. Ze genereren ook essentiële inkomsten uit ecotoerisme voor gemeenschappen langs de rivieren.
“Irrawaddy-dolfijnen zijn erg belangrijk voor onze gemeenschap”, zegt Heang Koeurn, bootchauffeur bij de Kampi-dolfijnenpoel, een 60 meter diep (bijna 200 voet) stuk van de Mekong dat dient als beschermd leefgebied voor zo’n twintig Irrawaddy-dolfijnen in Kratie. “Mensen hier kunnen meer inkomsten uit toeristen halen door ze naar de schoonheid van de Irrawaddy-dolfijnen te brengen.”
“Ze zijn een bron van Cambodjaanse nationale en lokale trots”, zegt Ian Baird, hoogleraar aardrijkskunde aan de Universiteit van Wisconsin-Madison in de VS. “Ze kunnen mensen ook inspireren om de rivier en haar zijrivieren te beschermen tegen de gevolgen van meer dammen in de toekomst.”
Toch blijft de Irrawaddy-dolfijnpopulatie in het Cambodjaanse deel van de Mekong ver onder de schattingen van eind jaren negentig van grofweg 200 individuen. De steile daling is grotendeels te wijten aan elektrovisserij, aantasting van habitats en verstrikking van kieuwnetten, wat vooral dodelijk is voor kalveren, meldde Sea.
Bovendien hebben ruim 160 dammen in het hele Mekongbekken de hydrologie veranderd visgemeenschappen waarvan dolfijnen afhankelijk zijn voor hun voedsel.
Frances Gulland, voorzitter van de in de VS gevestigde Marine Mammal Commission, vergeleek het verlies van de dolfijnen met ‘het verliezen van een ster uit de hemel’.
De lokale bevolking die het leefgebied van de dolfijnen bewaakt, werkt met beperkte middelen en wordt geconfronteerd met fysieke risico’s van illegale vissers, vaak gewapend. Ze verdienen slechts $ 5 tot $ 7,50 per dag. “Het inkomen is klein, maar het is uit de goedheid van ons hart dat we dit werk blijven doen”, zegt Kem Sophat, een rivierwachter.
De gevolgen van de mislukte natuurbescherming werden duidelijk in 2022, toen de laatste dolfijn in de Anlong Chheu Teal-poel, tussen Noord-Cambodja en Zuid-Laos, stierf door netto verstrengeling. Phoy Vanna, leider van de Anlong Chheu Teal-gemeenschap, vertelde Mongabay dat het aantal toeristen daar sindsdien is afgenomen.
In 2014, Cambodja’s Visserijadministratie en WWF-Cambodia gelanceerd een gezamenlijk initiatief om het behoud van de Mekong-dolfijnen in evenwicht te brengen met de behoeften van lokale vissers.
I Sanaroth, hoofd van de visserij bij Kampi, vertelde Mongabay dat kieuwnetten weliswaar nog steeds worden gebruikt in de beschermde habitatzones, maar dat dit op kleine schaal gebeurt.
“De populatie Mekong Irrawaddy-dolfijnen is toegenomen als gevolg van gezamenlijke natuurbescherming. Ons werk is nog niet gedaan”, zei Sanaroth.
Lees het volledige verhaal van Eung Sea hier.
Bannerafbeelding: Irrawaddy-dolfijnen worden in Laos en Cambodja als heilig beschouwd en vertegenwoordigen de voorouderlijke geest van de rivier. Afbeelding © Marc Thibault via iNaturalistisch (CC BY-NC 4.0).
