In het laatste deel van de klimaattop roepen inheemse leiders op tot duurzame actie

De jaarlijkse bijeenkomst van het VN-Kaderverdrag over Klimaatverandering trok vorig jaar een historisch niveau van inheemse bezoekers in Belém, Brazilië, waardoor sommigen het ‘de inheemse COP’ noemden. Maar de gebeurtenis werd gekenmerkt door frustratie en protest, waarbij veel inheemse leiders het weinig meer noemden dan een voortzetting van een al lang bestaand patroon van uitsluiting van internationale onderhandelingen. De bijeenkomst van dit jaar in Antalya, Türkiye, wordt aangekondigd als een ‘implementatie’-conferentie die minder gericht is op het doen van nieuwe toezeggingen dan op het procedurele werk om eerdere overeenkomsten in daden om te zetten. Voor voorstanders van inheemse volkeren maakt dit deze klimaattop (bekend als COP31), die loopt van 9 tot 20 november, een test om te zien of de beloften van vorig jaar zich vertalen in tastbare veranderingen, waaronder een grotere autoriteit over klimaatactie. “Het is nog steeds een strijd”, zegt Edward Porokwa, Maasai en lid van het Permanente Forum voor Inheemse Vraagstukken van de Verenigde Naties. “Ik moet nog echt bepalen of er nog meer vooruitgang zal worden geboekt op het gebied van de realisatie van de rechten van de inheemse bevolking.” Voorstanders van inheemse volkeren dringen er bij regeringen op aan hun beloften na te komen om de inheemse landrechten op ongeveer 161 miljoen hectare (400 miljoen acres) in tropische boslanden veilig te stellen en te versterken; effectief 1,8 miljard dollar aan financiering verstrekken; en het recht op vrije, voorafgaande en geïnformeerde toestemming in de energietransitie respecteren. Ondanks deze toezeggingen en overwinningen die een internationale financiële doelstelling raken, bereiken sommige klimaatfondsen de getroffen gemeenschappen traag, en inheemse landverdedigers zeggen dat hun rechten en levens… Dit artikel is oorspronkelijk gepubliceerd op Mongabay