Uit een duizend jaar durende ecologische reconstructie blijkt dat de aanhoudende bosbrandencrisis in Australië voortkomt uit de koloniale verstoring van het inheemse brandbeheer en niet alleen uit de klimaatverandering, aldus een onderzoek. studie gepubliceerd in Natuur.
Ruim 800 jaar vóór de Britse kolonisatie in 1788 handhaafden de inheemse Gunaikurnai-bevolking stabiele, open eucalyptusbossen in het zuidoosten van Australië met behulp van frequente, ‘koele’ verbranding bij lage temperaturen, aldus de studie. Onderzoekers analyseerden sedimentkernen uit Purghagoolah (ook bekend als Lake Elusive) in de regio East Gippsland in het zuidoosten van Australië en ontdekten dat de boombedekking gemiddeld ongeveer 10% bedroeg onder inheems rentmeesterschap. Volgens de onderzoekers kwamen kroonbranden bij hoge temperaturen en ernstige bodemerosie vrijwel niet voor.
Die stabiliteit op lange termijn stortte echter in nadat de kolonisatie in de jaren 1840 de inheemse bevolking met geweld had gescheiden. zorg voor landhet inheemse concept van een holistische, levende entiteit die het fysieke land, de wateren, de lucht en alle levende wezens omvat.
Zonder culturele verbranding hoopten houtachtige brandstoffen zich op en was de dekking van eucalyptusbomen – olieachtig en licht ontvlambaar – in de jaren zeventig ruwweg verviervoudigd tot 34%. De ooit open bossen werden zo dichte, brandbare bossen, aldus de studie. Bewijs van een intensere verbranding ontstond naast deze overgang, in de vorm van houtskool op hoge temperatuur, waarvan de hoeveelheid verdubbelde of zelfs verdrievoudigde. De aanwezigheid ervan duidt op een verschuiving naar kroonbranden die het bladerdak verteerden, waardoor ook de bodemvegetatie werd vernietigd en de bovengrond werd blootgesteld aan erosie.
Cruciaal is dat deze veranderingen plaatsvonden lang voordat de moderne, door de mens veroorzaakte opwarming van het klimaat begon, wat suggereert dat de opeenhoping van houtachtige brandstoffen onder koloniale bosbouwpraktijken de regio al vatbaarder had gemaakt voor ernstige branden, aldus het onderzoek.
“De grimmigheid van het voor en na” viel het meest op in de bevindingen, vertelde hoofdauteur Michael-Shawn Fletcher, een inheemse Wiradjuri-geograaf aan de Universiteit van Melbourne in Australië, per e-mail aan Mongabay. ‘Cared-for Country heeft geen catastrofaal vuur veroorzaakt’, zei Fletcher. Hete, droge omstandigheden waren lang vóór de Europese invasie gebruikelijk in Australië, maar ze veroorzaakten niet de ernstige bosbranden die we vandaag de dag zien, voegde hij eraan toe. “Nadat de kolonisatie die zorg had verbroken, keert het record om: hete branden verschijnen, de eucalyptusbedekking verviervoudigt ongeveer, open bos wordt dikker tot dicht bos en de grond begint in het meer te spoelen,” voegde Fletcher eraan toe.
De auteurs zeggen dat onbeheerde postkoloniale bossen een “catastrofale bosbrandlus” hebben gecreëerd, waarbij ernstige branden een dichte hergroei van eucalyptus veroorzaken, waardoor de brandstofvoorraad toeneemt en het toekomstige klimaatgedreven brandrisico toeneemt. Hedendaagse nationale vegetatiebasislijnen behandelen deze postkoloniale dichte bossen als ‘natuurlijke referentiepunten’, wat de kwetsbaarheid van natuurbranden verankert, aldus het onderzoek.
Om deze cyclus te doorbreken zegt de studie dat brandmanagement verder moet kijken dan klimaatadaptatie en risicoreductie om traditionele eigenaren in staat te stellen het inheemse brandbeheer te herstellen.
“Klimaatverandering versterkt de kwetsbaarheid die door de kolonisatie is gecreëerd,” zei Fletcher. “Het beheer van branden in het zuidoosten van Australië moet verder gaan dan het beperken van brandwonden en klimaatadaptatie, maar moet verder gaan dan het herstellen van het inheemse landbeheer, waarbij traditionele eigenaren de middelen en steun krijgen om leiding te geven. Waar er voor het land wordt gezorgd, bepaalt het klimaat niet hoe het brandt.”
Bannerafbeelding: Mallacoota-waterkant in het Croajingolong National Park, dat het studiegebied omvat. Afbeelding door ElPhantomero via Wikimedia Commons (CC BY-SA 4.0).
