Zeldzame Zuid-Afrikaanse vetplant vermeld als ernstig bedreigd vanwege mijndreiging

De bruine klokvijg, een uiterst zeldzame vetplant die groeit in het hete, dorre grensgebied van Namibië en Zuid-Afrika, werd onlangs beoordeeld zoals ernstig bedreigd door de IUCN, de mondiale autoriteit voor natuurbehoud.

De westelijke Gariep-vallei is een uitgestrekt landschap dat zich uitstrekt over het zuidelijke deel van het Tsau !Khaeb Nationaal Park in Namibië en de regio Richtersveld in de provincie Noord-Kaap in Zuid-Afrika. Het is in deze barre omgeving, gevormd door extreme hitte en droogte, dat de bruine klokvijg (Cheiridopsis brownii) groeit op kwartsruggen, schalie-, grind- en zandgronden, en in scheuren en kloven in woestijnbergen.

De IUCN schat dat de soort, met dikke bladeren en madeliefachtige gele bloemen, een totaal bereik heeft van 424 vierkante kilometer (164 vierkante mijl) in de vallei, maar slechts ongeveer 60 km2 (23 mijl) van dit gebied beslaat.

Habitatverlies als gevolg van overbegrazing is een van de grootste bedreigingen. Een andere is de vraag naar minerale hulpbronnen zoals diamanten, waarbij in de hele regio mijnbouwvergunningen worden afgegeven. Dat heeft meer van de soort geplaatst’ reeds beperkte habitat onder druk in zowel Zuid-Afrika als Namibië.

“De enorme woestijnvorming van de Aniesvlakte (vlakte in de regio Richtersveld in Zuid-Afrika) als direct gevolg van ernstige overbegrazing, evenals de massale woestijnvorming veroorzaakt door zand dat van de kust beweegt als gevolg van niet-gerehabiliteerde mijnen, dreigen het grootste deel van de resterende bevolking in Zuid-Afrika op te slokken”, vertelde Pieter van Wyk, een botanicus bij South African National Parks (SANParks), die de meest recente beoordeling uitvoerde, aan Mongabay via e-mail.

Een andere bedreiging komt van nieuwe ontwikkelingen op het gebied van groene energie — grootschalige groene waterstofprojecten — gepland over grote delen van waar deze soort voorkomt, zei Van Wyk.

Bovendien resulteerde een langdurige droogte van 2012-202, gecombineerd met andere factoren, in een afname van de populatie van de soort met 50-90% sinds 1992. Verwacht wordt dat de klimaatverandering deze druk zal intensiveren, waardoor hogere temperaturen en afnemende regenval in de regio zullen ontstaan.

Volgens de IUCN-beoordeling zou tegen 2052 nog eens 80-100% van de bevolking verloren kunnen gaan. Het voegt eraan toe dat er momenteel geen gerichte instandhoudingsactiviteiten voor de plant worden uitgevoerd.

Van Wyk zei dat het van cruciaal belang is om alle bruine klokvijgen in de extreem droge, laaggelegen gebieden van de Gariep-woestijn grenzend aan de Oranjerivier te beschermen, omdat ze insecten ondersteunen die op hun beurt de regio in stand houden.‘Het zijn zeer dorre en hitte-aangepaste spinnen en reptielen.

De populatie van de soort heeft echter zo’n zorgwekkend niveau bereikt dat de Richtersveld Desert Botanical Garden, opgericht en beheerd door Van Wyk, is begonnen met het verzamelen van exemplaren voor natuurbehoud. Dit omvat zaden die Van Wyk in 2021 verzamelde uit een gebied waar populaties bestemd waren om te worden vernietigd voor diamantmijnen.

Van Wyk zei dat het ‘schokkend blijft’ dat een zeer veerkrachtige soort als de bruine klokvijg gemakkelijk kan groeien in omstandigheden waarin geen mens kan overleven, maar ‘gewoonweg niet de door mensen bedreven landgebruikspraktijken kan overleven.

Bannerafbeelding: Een bruine klokfig in de Gariep-vallei in Zuid-Afrika. Afbeelding © pietermier via iNaturalistisch (CC BY-NC 4.0).