Auteur Topic: mijn ervaring en de vraag naar bevestiging  (gelezen 194 keer)

0 leden en 1 gast bekijken dit topic.

Offline spark

  • Lid
  • *
  • Berichten: 9
  • Geslacht: Man
mijn ervaring en de vraag naar bevestiging
« Gepost op: augustus 12, 2017, 15:23:11 »
Achtergrond info:
Rond mei 2017 hebben we informatie gewonnen van verschillende parkiet kwekers.
In juni hebben we een keuze gemaakt tussen verschillende kwekers.
De keuze lag meer aan het feit dat we een parkiet zochten met genoeg contrast in de veren.
De kwekers zelf had ik allemaal genoeg vertrouwen in, en de passie die ze hadden was overduidelijk.
De parkiet schat ik geboren rond 20 mei en is in juli uitgevlogen, waarna hij bij ons is ingetrokken.
Thuis gekomen hebben we Polly een dag laten wennen aan de kooi.
De kooi is ingericht met wat stokjes en buig-touw, een bakje pitjes (met eivoer), water en grit in een los bakje.
Met opzet heb ik de kooi kaal ingericht, zodat de aandacht naar de momenten met ons uit ging.
Met trosgierst hebben we Polly gelokt, waarbij we zeer geduldig zijn geweest en hebben gewacht tot hij naar ons toe kwam.
Na een goede week was Polly dusdanig tam dat hij pitjes uit de hand kwam eten.
Een twee weken verder na aanschaf voelde hij zich ook buiten de kooi op het gemak.
In die twee weken fladderde Polly wel eens terwijl hij zich aan de stok vasthield. Ik begreep dat hij dan wat energie wil kwijt raken.
Ik zoch dus een manier om hem bezig te houden.
In de kooi heb ik een schommel van touw met er onder wat speelgoed/belletje zodat hij genoeg vermaak heeft.
Polly vind het leuk om de boel te slopen. De bodem bedekking was van kranten met een ijzer rooster er boven.
Dit was geen succes, want Polly wist een manier te vinden om met z'n kopje via de zijkant onder het ijzeren rooster te komen.
Na wat gewurm kwam hij met z'n kopje bij de kranten en zat hij vast. nadat ik dit had gezien vertrouwede ik dit niet meer.
Het rooster en kranten heb ik gewisseld voor een bodembedekking van schelpenzand.
Aan de deur hang ik soms een badje zodat hij zich kan wassen. Meestal drinkt hij er van en is het stom geluk als ie een natte buik heeft.

Op vandaag:
Polly is zeeer aanhankelijk en kruipt graag bij je in de nek.
Bij de kids en vrouw met lange haren, vind hij het geweldig om er in te kruipen.
Je moet er mee uitkijken, want hij hangt zich er zo in op.
Ook bijt hij graag in je kleren.
Hij wil continue geaaid worden in z'n nekje en kruipt soms met z'n kop in je vuist als je er een holletje maakt tegen je t-shirt.

Als ik speelgoed in de kooi hang is hij beduidend minder aanhankelijk.
Soms kan hij dan de rotzak uit hangen en bijt hij vaker/harder.
Haal ik het speelgoed er uit, dan is hij na een uur een totaal ander vogeltje en weer zeer lief/aanhankelijk.
Ik wissel de dagen dan af, soms geen speeltje, en andere dagen wissel ik tussen verschillende speeltjes.

Als de kids in de buurt spelen, zet ik de kooi op de grond zodat hij niet hoger is dan de kids.
Hij moet natuurlijk niet de baas worden.
De laatste dagen vind hij het echt heerlijk als we hem op onze schouder kriebelen in z'n nekje.
Hij knabbelt heel zachtjes aan je oor en maakt geluidjes.
Soms bijt hij in onze nek, net genoeg dat het onconfortabel wordt, soms zelfs wat pijnlijker.
Ik heb het vermoeden dat dit niet met opzet is. Voor de kids is dit echt minder leuk en worden ze bang van hem.

Zodra je wakker wordt/beneden komt, of terug van weggeweest, dan is hij hardstikke blij, gaat aan de draad hangen en vraagt om kriebels.
Polly fluit in het wildeweg en klinkt gelukkig.
We vertellen consequent wat we doen: deurtje open/dicht, Polly op/af, koppiekrauw, kusje.
Hij land nog vaak op ons hoofd. Dit laten we niet toe door eens een headbang uit te delen.
Dit probeert hij een paar keer, waarna Polly probeert te landen op een gestrekte arm. Het gaat langzaam aan steeds beter.

Als we aan tafel eten, naast zijn kooi, kruipt ie langs de draad ophoog, omlaag,
gaat ie achterstevoren (met z'n rug tegen de draad) aan hangen.
klimt hij tussen de spijlen van een klein houten laddertje.
Alles om maar z'n lijfje tegenaan te schuren.

Vragen:
Ik denk niet dat de parkiet buitengewoon gedrag vertoond.
Toch ben ik op zoek naar een oorzaak of bevestiging van z'n gedrag en of wij nog iets kunnen verbeteren.

- Waar komt z'n aanhankelijke gedrag vandaag?
- Moeten we de parkiet negeren als hij langs de draad op en af gaat en daarmee vraagt om gekriebeld te worden?
- Hoe komt het dat een parkiet zo anders kan reageren met en zonder speeltje in de kooi?
- Klopt het dat parkietjes in het begin "puberen" en dus meer bijten (in je kleding)
- Zijn er tips voor een betaalbare stok die je in de kamer kunt plaatsen en eventueel kunt aankleden?







Offline spark

  • Lid
  • *
  • Berichten: 9
  • Geslacht: Man
Re: mijn ervaring en de vraag naar bevestiging
« Reactie #1 Gepost op: augustus 12, 2017, 17:39:59 »
Ik lees net in een andere post een antwoord van Sara over het "ingraaf" gedrag van een parkiet.
Dit is precies wat ik nu ook meemaak.
Deze tip ga ik zeker gebruiken om het badje, dat hij momenteel niet gebruikt te voorzien van een doekje.
Wellicht dat ie ook z'n knaag behoefte kan botvieren op een stuk stof.

Offline Kleintjes

  • Everlasting Multi-tasker
  • Beheerder
  • Parkietenverslaafde
  • *
  • Berichten: 3.916
  • Geslacht: Vrouw
  • Limburg mien vaderlandj. Doa is wo ich woon.
Re: mijn ervaring en de vraag naar bevestiging
« Reactie #2 Gepost op: augustus 12, 2017, 19:03:31 »
Je jonge vogeltje heeft speelgoed nodig, zelfs volwassen vogels.
Knaagspeelgoed is er meer dan voldoende, en je kunt 't zelfs makkelijk zelf maken. Eierdoosje uit elkaar halen, de "dopjes" aan 'n veilig touw rijgen, en je hebt al 'n leuk knaag- en sloop- speeltje.
Geen speelgoed aanbieden, is oneerlijk; je vriendje heeft 'n uitlaat voor z;n energie nodig. Beter zou zijn, als hij 'n vriendje kreeg. En ja, ook meerdere vogels samen kunnen tam worden en blijven.

Dat hij de baas zou spelen, als hij "hoger" zou staan, is niet van toepassing. Parkieten hebben hier geen last van.

Parkieten komen ook in de puberteit, en daar zul je gewoon doorheen moeten. Dus bereidt je daar maar op voor, gemiddeld met ;n leeftijd van 3 maanden begint dit feestje. Bijten negeren, goed gedrag belonen - ook al doet 't pijn.
Pootjes van; Jecky, Eddie, Sammie, Pino, Mozy, C-3PO en BB-8.2
Groetjes van M en M :). IM: E, Venus, Gino, Silly, Mini, Gina, Giny, Pino, Kyra, Tolo, Cookie, Charly, Tweety, R2-D2, Kruumel, Oli, BB-8.1.

Offline spark

  • Lid
  • *
  • Berichten: 9
  • Geslacht: Man
Re: mijn ervaring en de vraag naar bevestiging
« Reactie #3 Gepost op: augustus 16, 2017, 15:18:38 »
Ik dacht dat ook een Parkiet een rangorde bepaalde naar wie het hoogst zit.
Een paar bronnen: 1, 2

Hoe beloon je een vogel?
Zijn er andere manieren dan het geven van een stukje trosgierst en het kriebelen in de nek?

Mbt het negeren:
Als we merken dat hij in perforator-modus zich uitleeft op onze schouders, en met platte oogjes naar onze vingers hapt,
dan proberen we eerst door het maken van een sissend geluid, of naar hem te blazen aan te geven dat we het niet op prijs stellen.
Na enkele minuten als dit niet helpt, dan zetten we hem terug in de kooi.


Het speeltje laat ik op aanraden in de kooi, al merk ik dat ie toch vaker gemener bijt.
Het spreekt inderdaad voor zich dat hij moet kunnen spelen.
Wellicht zijn er nog andere oorzaken die meespelen, mbt het bijten, waar ik nog niet achter ben.

Het plaatsen van een doek in de wasbak is geniaal. Hij speelt er veel mee.


Nu de doek in de wasbak zit, heb ik de gritbak er uit gehaald.
Hij dook regelmatig in de gritbak, zonder het te "eten".
Voor mij leek het er op dat hij naar zijn oude nest verlangde, of hij probeert er aandacht mee te trekken.
De vorige parkiet was heeeel rustig, dus het gedrag is voor ons ook even wennen.


Het plaatsen van het doek heeft hem vertrouwen gegeven in de wasbak.
Deze wordt nu niet meer alleen als xxl-drinkbak gebruikt.


Elke dag gaat hij een paar keer uit z'n kooi.
Binnen enkele tellen zit ie in m'n nek al m'n haren in de plooi te doen en krast hij met z'n snavel langs m'n gezicht.
In z'n enthousiasme wil ie wel eens wat harder bijten in m'n nek, en herinnert hij me er aan dat ik me moet scheren.




Offline Sara

  • Global Moderator
  • Parkiet-o-loog
  • *
  • Berichten: 2.492
  • Geslacht: Vrouw
Re: mijn ervaring en de vraag naar bevestiging
« Reactie #4 Gepost op: augustus 17, 2017, 23:43:25 »
Over de rangorde: ik heb vaak gelezen dat papegaaien om die reden niet op je schouder mogen zitten. Ik heb eigenlijk nooit bij mijn grasparkieten gemerkt dat dit een probleem vormde. Op mijn hoofd liet ik ze echter wel niet zitten, maar dit had een andere reden (liever geen poep in mijn haar, haha!).

Fijn dat je de tip gebruikt hebt van de zakdoek in het badje en ook leuk te lezen en te zien dat je parkietje het fijn vindt! Dit opzoeken van warme plekjes en het opzoeken van nestwarmte gaat wel over tijdens de puberteit en dan kan je het badje met water vullen.

Over het belonen: ik beloonde met trosgierst, maar eigenlijk ook vooral met mijn stem. Kromsnavels zien stemgeluid als beloning, daarom dat roepen op een papegaai of parkiet die zit te schreeuwen altijd averechts zal werken (je gaat het schreeuwgedrag net belonen en dus stimuleren). Ik zei als beloning op een blije/enthousiaste manier: "Jaaaa, goed zo!". Je kan na die woorden ook wat trosgierst geven om de beloning compleet te maken/te bevestigen. Bij mij viel de trosgierst als beloning wel weg na een tijd. Toen mijn parkietjes volwassen en welopgevoed waren, gaf ik de trosgierst eerder als snack dan als beloning, als ik het mij nog goed herinner tenminste (ik heb 8 jaar grasparkieten gehad, maar heb er al 5 jaar geen meer).

Tijdens de puberteit zal er altijd ongewenst gedrag voorkomen, waaronder vooral het bijten. Dat is niet alleen voor grasparkieten zo, ook bij mijn fretten en hond ben ik door die fase gemoeten: ze testen je uit. Bij mijn grasparkieten heb ik één van de technieken gebruikt die ik op dit forum vond, namelijk de "opstapmethode". Als mijn parkiet in mijn vinger beet, dan zei ik "nee" en liet ik hem meteen op mijn andere vinger stappen met het woord "op" en dan weer op mijn andere vinger met het woord "op" en dan nog eens. Hij moest dus eigenlijk drie maal opstappen. Ik had dan wel net gezegd dat stemgeluid belonend is, maar parkieten leggen associaties tussen woorden en gebeurtenissen en bij deze methode legt je parkietje dus de associatie: "nee" (op een kordate toon) betekent dat ik drie keer moet opstappen. Deze methode is een soort van afleiding van het bijten, maar ook het laten zien dat jij de baas bent en je parkiet te luisteren heeft naar jouw bevelen ("op"). Een andere optie is het gedrag negeren of hem even in een reservekooi zonder aandacht en speelgoed zetten, dus een strafkooi/hoekje. Deze tactieken kunnen volgens mij allebei helpen, maar de puberteit blijft een fase waar je door moet en na de puberteit gaat dit gedrag van uittesten ook wel wat meer liggen. Dat neemt niet weg dat jong geleerd, oud gedaan is en dat een goede opvoeding van essentieel belang is voor het verdere leven met je huisdier, dus je kan best consequent zijn door steeds op dezelfde manier te reageren op ongewenst (bijt)gedrag.

Ik heb eigenlijk nooit een link opgemerkt tussen speelgoed en bijtgedrag, behalve dan met spiegels. Die worden dan ook vaak afgeraden omdat je parkiet hier vaak een echt vriendje in gaat zien dat hij wilt verdedigen en dat kan leiden tot agressie. Speelgoed is essentieel: mijn parkietjes hadden bergen speelgoed en er hingen steeds zeker 4 speelgoedjes in de kooi (ook niet volhangen, ze moeten nog kunnen vliegen van stok naar stok). Ik wisselde die speeltjes dan regelmatig af om verveling tegen te gaan. Een kromsnavel die zich verveelt gaat gedragsproblemen ontwikkelen, dus dat is zeker niet de bedoeling.

Het op en af gaan langs de tralies voor aandacht moet je zeker en vast negeren. Hierop ingaan is het belonen van slecht gedrag, dus voor je parkietje een reden om dit gedrag te blijven vertonen in ruil voor aandacht. Zorg dan natuurlijk wel voor voldoende speelgoed.

Ik heb zelf ooit van wat stokken hout en het deksel van een schoendoos zelf een parkietenspeeltuin gemaakt. Als je handig bent, lukt dat zeker. Je kan ook gewoon een wilgentak van een onbesproeide wilg nemen en daar speeltjes inhangen, zo'n parkietenboom is ideaal.

In ieder geval veel succes, het komt sowieso goed. Mijn vingers en handen zijn echt veel tanden en snavels gewend, maar als je huisdier dan uit de puberteit komt en je nooit meer bijt en een hechte vriend wordt, dan is die consequente opvoeding en moeilijkere fase het zeker waard geweest.

Vele groetjes,

Sara 
« Laatst bewerkt op: augustus 17, 2017, 23:48:41 door Sara »
Groetjes en kusjes
Van het baasje.
Ook een pootje van Tibo en Calimero.

Offline spark

  • Lid
  • *
  • Berichten: 9
  • Geslacht: Man
Re: mijn ervaring en de vraag naar bevestiging
« Reactie #5 Gepost op: augustus 18, 2017, 02:57:23 »
Alweer dank voor de tips Sara!
Vroeger las ik wel eens statische info van een boek of website,
maar dat kan niet tippen aan een forum als deze, waarbij iedereen z'n ervaring deelt.
Ik heb er in die paar dagen flink wat van opgestoken.


Offline Sara

  • Global Moderator
  • Parkiet-o-loog
  • *
  • Berichten: 2.492
  • Geslacht: Vrouw
Re: mijn ervaring en de vraag naar bevestiging
« Reactie #6 Gepost op: augustus 18, 2017, 13:19:11 »
Graag gedaan, ik ben blij dat je er iets aan hebt! In ieder geval veel succes en als er nog vragen komen, weet je het forum te vinden.  ;)

PS: om enkele voorbeelden van zelfgemaakte parkietenbomen of speeltuinen te zien, kan je hier even kijken: https://www.parkietenfreak.nl/r-parkietenboom.php  Die parkietenboom van een fruit- of wilgentak is niet enkel een ideale plaats voor je parkiet om buiten de kooi te vertoeven en te spelen, hij kan er ook heerlijk aan knabbelen. In de kooi hangt ook steeds best een mineraalblok voor de snavel.

Vele groetjes,

Sara
« Laatst bewerkt op: augustus 18, 2017, 13:29:59 door Sara »
Groetjes en kusjes
Van het baasje.
Ook een pootje van Tibo en Calimero.